Land use Change in the Conservation Area at Doi-Phaklong National Park, Phare Province
Article Sidebar
Main Article Content
Abstract
There are a variety of land use at Doi Pha Klong such as a tourist attraction and a natural attraction where are the agriculture areas of the villagers around Doi Pha Klong National Park. For the aforementioned reasons, the area in this National Park has changed the forest condition to another form of land use area. The instrument used to survey the areas was Remote Sensing: RS from Landsat satellite imagery and normalized variant of vegetation index Maximum Likelihood Classification (MLC) to study the change of forest areas in Doi Pha Klong National Park. The results of this study show that the annual average rate of change of the community area, water source area and miscellaneous area has decreased respectively 2.71, 6.51, 0.34, and 0.39 percent between 2009 to 2014. On the other hand, the average annual rate of the agricultural area has increased 9.95 percent. Moreover, the buildings areas and communities where the mean rates continue to increase are 0.51 and 3.22 percent respectively.
Article Details
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
Articles in this journal are copyrighted by the x may be read and used for academic purposes, such as teaching, research, or citation, with proper credit given to the author and the journal.use or modification of the articles is prohibited without permission.
statements expressed in the articles are solely the opinions of the authors.
authors are fully responsible for the content and accuracy of their articles.
other reuse or republication requires permission from the journal."
References
ต่อลาภ คำโย. (2560). การเปลี่ยนแปลงการปกคลุมพื้นที่ดินในอำเภอร้องกวาง จังหวัดแพร่ ด้วยการสุ่มแบบเป็นระบบด้วยการสำรวจระยะไกล. วารสารวิจัยนิเวศวิทยาป่าไม้เมืองไทย, 1(1), 10-18.
ตวงรัตน์ คล้ายเดช และวีระภาส คุณรัตนสิริ. (2556). การใช้ดัชนีพืชพรรณจากข้อมูลดาวเทียมไทยโชต สำหรับการจำแนกชนิดป่าในอุทยานแห่งชาติดอยหลวง จังหวัดเชียงราย. วารสารการจัดการป่าไม้, 7(13), 70-71.
ป่าไม้, กรม. (2562). โครงการจัดทำข้อมูลสภาพพื้นที่ป่าไม้ปี พ.ศ. 2561-2562. กรุงเทพฯ : สำนักจัดการที่ดินป่าไม้ กรมป่าไม้.
พัฒนาที่ดิน, กรม. (2563). ระบบการจำแนกการใช้ประโยชน์ที่ดิน พ.ศ. 2563. [Online]. Available : http://www1.ldd.go.th/web_OLP/Lu_63/Lu63_N/PRE2563.htm [January 20, 2021].
วิชญ์ภาส สังพาลี. (2545). ลักษณะนิเวศวิทยาบางประการของสังคมพืชป่าผลัดใบตามการเปลี่ยนแปลงความสูงจากระดับน้ำทะเล ในอุทยานแห่งชาติดอยอินทนนท์. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.
วิภพ แพงวังทอง (2561). การจำแนกพื้นที่ป่าผลัดใบโดยใช้ภาพดาวเทียมแลนด์แซทหลายช่วงเวลากับเทคนิคอัตราส่วนช่วงคลื่น. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี, 26(8), 1302-1310.
อุทยานแห่งชาติ สัตว์ป่า และพันธุ์พืช, กรม. (2563). อุทยานแห่งชาติดอยผากลอง. [Online] Available : http://portal.dnp.go.th/Content/nationalpark?contentId=964 [January 20, 2021].
Jensen, J. R. (1996). Introductory digital image processing: a remote sensing perspective. Prentice-Hall Inc.
Knight, J. F., Lunetta, R. S., Ediriwickrema, J. & Khorram, S. (2006). Regional scale land cover characterization using MODIS-NDVI 250 m multi-temporal imagery : A phenology-based approach. GIScience & Remote Sensing, 43(1), 1-23.
Patakamuri, S.K. (2014). Time-Series analysis of MODIS NDVI data along with ancillary data for Land use/Land cover mapping of Uttarakhand.
The International Archives of the Photogrammetry, Remote Sensing and Spatial Information Sciences, XL-8. [Online] Available : https://doi.org/10.5194/isprsarchives-XL-8-1491-2014 [January 10, 2021].
Simonetti, E., Simonetti, D. & Preatoni, D. (2014). Phenology-based land cover classification using Landsat 8 time series. European Commission Joint Research Center: Ispra. Italy.
Wilson, E.H. & Sader, S.A. (2002). Detection of forest harvest type using multiple dates of Landsat TM imagery. Remote Sensing of Environment, 80(3), 385-396.
