วารสารเทคโนโลยีและนวัตกรรมเกษตร

การประเมินระดับการเกิดโรคลำต้นเน่าในระยะต้นกล้าของปาล์มน้ำมัน

สุวิมล กลศึก — 2026-05-26

โรคลำต้นเน่าเป็นโรคที่สร้างความเสียหายให้กับปาล์มน้ำมันเป็นอย่างมาก มีสาเหตุมาจากรา Ganoderma sp. การศึกษาระดับการเกิดโรคลำต้นเน่าในต้นกล้าปาล์มน้ำมัน มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินระดับการเกิดโรคลำต้นเน่าในระยะต้นกล้าของปาล์มน้ำมันเทเนอราผสมตัวเอง 5 สายพันธุ์ ได้แก่ 2/496T 8/1027T 9/908T 4/1075T และ 6/207T และปาล์มน้ำมันคู่ผสม 5 คู่ผสม ซึ่งได้มาจากแม่พันธุ์ดูราผสมข้ามกับพ่อพันธุ์เทเนอราทั้ง 5 สายพันธุ์ดังกล่าว ได้แก่ คู่ผสม 19 27 34 41 และ 47 ผลการทดลองพบว่า ต้นกล้าที่เป็นโรคแสดงอาการใบเหลืองซีด จากนั้นใบเปลี่ยนเป็นสีส้ม สีน้ำตาล สีน้ำตาลเข้ม และต้นกล้าตายในที่สุด โดยแสดงอาการจากใบล่างไปหาใบยอด จากการประเมินการเกิดโรคและดัชนีความรุนแรงของโรคหลังจากปลูกเชื้อสาเหตุโรคเป็นเวลา 12 เดือน พบว่าต้นกล้าปาล์มน้ำมันคู่ผสม 34 (242/224D X 9/908T) มีเปอร์เซ็นต์การเกิดโรคและดัชนีความรุนแรงของโรคน้อยที่สุด คือ 51.07 และ 38.50 เปอร์เซ็นต์ ตามลำดับ และมีเปอร์เซ็นต์ต้นกล้าตาย 23.93 เปอร์เซ็นต์ ส่วนพ่อพันธุ์เทเนอราผสมตัวเองทั้ง 5 สายพันธุ์ อ่อนแอต่อโรคลำต้นเน่า ผลการศึกษานี้สามารถใช้เป็นข้อมูลในการคัดเลือกเชื้อพันธุกรรมสำหรับปรับปรุงพันธุ์ปาล์มน้ำมันต้านทานโรคลำต้นเน่าต่อไป

ทัศนคติและพฤติกรรมของนิสิตที่เข้ามาเรียนคณะเกษตรศาสตร์

ธิติมา ทองคง — 2026-05-26

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาทัศนคติของนิสิตที่เข้ามาเรียนคณะเกษตรศาสตร์ จังหวัดพัทลุง และเพื่อศึกษาระดับความพึงพอใจของนิสิตที่มีต่อการจัดการเรียนการสอนของคณะ กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ นิสิตปีที่ 1 คณะเกษตรศาสตร์ จำนวน 123 คน เครื่องมือที่ใช้ใน การเก็บรวบรวมข้อมูลคือแบบสอบถาม วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานผลการวิจัยพบว่า นิสิตส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง นับถือศาสนาพุทธ ศึกษาอยู่ในระดับชั้นปีที่ 1 โดยสาขาที่มีนิสิตศึกษาอยู่มากที่สุดคือสาขาวิชาสัตวศาสตร์ ครอบครัวของนิสิต ส่วนใหญ่ประกอบอาชีพเกษตรกรรม และมีรายได้ครอบครัวเฉลี่ยต่อเดือนอยู่ในช่วง 10,000–20,000 บาท ด้านความพึงพอใจต่อการเรียนในคณะเกษตรศาสตร์พบว่า นิสิตมีความพึงพอใจในภาพรวมอยู่ในระดับมากถึงมากที่สุด โดยด้านหลักสูตรมีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด รองลงมาคือด้านสิ่งอำนวยความสะดวก และด้านสิ่งแวดล้อม ตามลำดับ ทั้งนี้ นิสิตมีความพึงพอใจเป็นอย่างมากต่อการดูแลเอาใจใส่ของอาจารย์ผู้สอน ความทันสมัยของหลักสูตร ความพร้อมของสิ่งอำนวยความสะดวก และบรรยากาศที่เอื้อต่อการเรียนรู้ผลการวิจัยในบทคัดย่อยังมีลักษณะกว้าง ควรปรับให้มีความเป็นรูปธรรมมากขึ้น โดยนำเสนอผลการค้นพบหลักอย่างชัดเจน และเชื่อมโยงไปสู่แนวทางการพัฒนาหลักสูตรและการจัดการเรียนการสอนที่สามารถนำไปปฏิบัติได้จริง ซึ่งผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่า ข้อเสนอแนะเชิงปฏิบัติ:จากผลการวิจัย คณะควรดำเนินการดังนี้ พัฒนาหลักสูตรให้ทันสมัยและสอดคล้องกับบริบทด้านเกษตรและชุมชน ส่งเสริมบทบาทอาจารย์ในการให้คำปรึกษาและดูแลนิสิตอย่างใกล้ชิด ปรับปรุงสิ่งอำนวยความสะดวกและสภาพแวดล้อมการเรียนรู้ให้เพียงพอและทันสมัย ออกแบบการจัดการเรียนการสอนให้สอดคล้องกับพื้นฐานของนิสิต เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการเรียนรู้

การพัฒนาการเรียนรู้เชิงพื้นที่เพื่อส่งเสริมทักษะการจัดการหลังการเก็บเกี่ยว

สุขุมาล หวานแก้ว — 2026-05-26

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของผู้เรียนจากการเข้าร่วมกิจกรรมและความพึงพอใจของผู้เรียนที่มีต่อการจัดกิจกรรมการเรียนรู้เชิงพื้นที่เพื่อพัฒนาทักษะการจัดการหลังการเก็บเกี่ยว โดยใช้ประชากรในการศึกษา คือนิสิตหลักสูตรส่งเสริมการเกษตรและพัฒนาชุมชน ชั้นปีที่ 2 คณะเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยทักษิณ จำนวน 17 คน ที่เข้าร่วมกิจกรรมการเรียนรู้เชิงพื้นที่เรื่อง "การจัดการหลังการเก็บเกี่ยวใบพลู" เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนแบบสอบถามความพึงพอใจ และแบบประเมินผลงานกลุ่ม วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติ t-test ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า 1) คะแนนผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 (ก่อนเรียน = 3.80, หลังเรียน = 5.13) และ 2) ความพึงพอใจของผู้เรียนในทุกด้านอยู่ในระดับมากที่สุด (ค่าเฉลี่ย 4.60-4.76) โดยผู้เรียนทุกคนชอบการลงพื้นที่เรียนรู้มากกว่าการเรียนในห้องเรียน เนื่องจากทำให้เข้าใจและจดจำได้ดีกว่า ได้ทักษะจากการปฏิบัติจริง และ มีแรงบันดาลใจในการเรียนรู้เพิ่มขึ้น

พฤติกรรมและปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดในการเลือกซื้อสินค้า OTOP ของนักท่องเที่ยวในพื้นที่ทะเลน้อย อำเภอควนขนุน จังหวัดพัทลุง

เสาวณีย์ เล็กบางพง — 2026-05-26

การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาข้อมูลพื้นฐานส่วนบุคคล พฤติกรรมและปัจจัยส่วนประสมทางการตลาดในการเลือกซื้อสินค้า OTOP ของนักท่องเที่ยวในพื้นที่ทะเลน้อย อำเภอควนขนุน จังหวัดพัทลุง กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ นักท่องเที่ยวที่เดินทางมาท่องเที่ยวในพื้นที่ทะเลน้อย จำนวน 400 คน โดยใช้แบบสอบถามในการเก็บรวบรวมข้อมูล ใช้วิธีการสุ่มตัวอย่างแบบสะดวก (Convenience Sampling) และวิเคราะห์ข้อมูลใช้สถิติพรรณนา ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงแบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า 1) นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง อายุเฉลี่ย 26.65 ปี จบการศึกษาระดับปริญญาตรี ประกอบอาชีพเป็นนักเรียน/นักศึกษา 2) นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่เดินทางมาท่องเที่ยวทะเลน้อยเป็นครั้งแรก ช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์ นิยมใช้รถยนต์ส่วนตัวเดินทางมากับครอบครัว ใช้ระยะเวลา จำนวน 4 ชั่วโมง นักท่องเที่ยวเลือกซื้อสินค้าจากกระจูดมากที่สุด รองลงมา คือ สินค้าแปรรูปจากปลา ราคาต่อชิ้น 100 บาท นักท่องเที่ยวจะมีการบอกต่อและแนะนำการเลือกซื้อสินค้า OTOP ให้กับผู้อื่น 3) นักท่องเที่ยวให้ความสำคัญส่วนประสมทางการตลาดสินค้า OTOP ภาพรวมอยู่ในระดับมาก (ค่าเฉลี่ย 4.03) พบว่า ด้านผลิตภัณฑ์ (ค่าเฉลี่ย 4.32) และด้านราคา (ค่าเฉลี่ย 4.22) อยู่ในระดับมากที่สุด ด้านการจำหน่าย (ค่าเฉลี่ย 3.89) และด้านการส่งเสริมการตลาด (ค่าเฉลี่ย 3.61) อยู่ในระดับมาก ดังนั้นผู้ประกอบหรือหน่วยงานที่เกี่ยวข้องควรให้ความสำคัญทางด้านปัจจัยส่วนประสมการตลาด เพราะจะช่วยให้นักท่องเที่ยวมีการตัดสินใจง่ายขึ้นในการเลือกซื้อสินค้า

ประสิทธิภาพของการฉีดพ่นกรดอะมิโนปลาทะเลก่อนการเก็บเกี่ยวต่อการพัฒนาผลและคุณภาพของส้มโอทับทิมสยาม

นพรัตน์ ทัดมาลา — 2026-05-26

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการใช้กรดอะมิโนจากปลาทะเลต่อการพัฒนาคุณภาพผลส้มโอทับทิมสยามในพื้นที่อำเภอปากพนัง จังหวัดนครศรีธรรมราช โดยกำหนดระดับความเข้มข้นของกรดอะมิโนปลาทะเล 4 ระดับ ได้แก่ 0 (ชุดควบคุม), 1.5, 3.0 และ 4.5 มิลลิลิตรต่อลิตร จำนวน 5 ซ้ำทำการฉีดพ่นทุก 14 วัน ตั้งแต่อายุผล 150 วัน จนถึงระยะเก็บเกี่ยว (210 วันหลังติดผล) ผลการศึกษาพบว่าการฉีดพ่นกรดอะมิโนปลาทะเลที่ความเข้มข้น 4.5 มิลลิลิตรต่อลิตร ส่งผลดีที่สุดต่อการพัฒนาคุณภาพผล โดยทำให้ค่าความสว่าง (L*) ของเนื้อผลลดลง และค่าความเป็นสีแดง (a*) เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติในระยะเก็บเกี่ยว นอกจากนี้ยังทำให้ปริมาณของแข็งทั้งหมดที่ละลายน้ำได้ (TSS) มีค่าสูงสุดเท่ากับ 12.12 °Brix และปริมาณกรดที่ไตเตรทได้ (TA) ต่ำที่สุดเท่ากับร้อยละ 0.61 ขณะที่การฉีดพ่น ไม่ส่งผลต่อการเปลี่ยนแปลงน้ำหนักผลสดอย่างมีนัยสำคัญ สรุปได้ว่าการให้กรดอะมิโนปลาทะเลทางใบที่ความเข้มข้น 4.5 มิลลิลิตรต่อลิตร เป็นแนวทางที่มีประสิทธิภาพในการปรับปรุงคุณภาพด้านสีเนื้อและความหวานของส้มโอทับทิมสยามก่อนการเก็บเกี่ยว

อิทธิพลของค่าการนำไฟฟ้าของสารละลายธาตุอาหารต่อการเจริญเติบโตและลักษณะทางสรีรวิทยาของพริก (Capsicum frutescens L.) ภายใต้ระบบการปลูกแบบไฮโดรโปนิกส์

ณียวรรณ์ ชูกลิ่น — 2026-05-26

การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินผลของระดับค่าการนำไฟฟ้า (Electrical Conductivity; EC) ของสารละลายธาตุอาหารต่อการเจริญเติบโตและการตอบสนองทางสรีรวิทยาของพริกขาวชัยบุรี (Capsicum frutescens L.) ภายใต้ระบบไฮโดรโพนิกส์แบบน้ำนิ่ง (Deep Water Culture; DWC) โดยวางแผนการทดลองแบบสุ่มสมบูรณ์ ประกอบด้วย ค่า EC 4 ระดับ ได้แก่ 1.0, 2.0, 4.0 และ 6.0 mS/cm จำนวน 4 ซ้ำ เป็นระยะเวลา 7 สัปดาห์ ผลการทดลองพบว่า ระดับ EC มีอิทธิพลอย่างมีนัยสำคัญต่อ การเจริญเติบโตของพืช โดย EC 2.0 mS/cm ส่งผลให้จำนวนใบ พื้นที่ใบ และการสะสมชีวมวลสูงที่สุด ขณะที่ EC 1.0 mS/cm ให้การเจริญเติบโตในระดับปานกลาง ส่วน EC ที่สูง (4.0 และ 6.0 mS/cm) มีผลต่อการเจริญเติบโตลดลงอย่างชัดเจน โดยเฉพาะที่ EC 6.0 mS/cm ซึ่งพืชตายภายในวันที่ 32 ในด้านสรีรวิทยา พบว่า EC 2.0 mS/cm ให้ค่าการสังเคราะห์แสง (Pn) การนำปากใบ (Gs) และอัตราการคายน้ำ (E) สูงที่สุด ขณะที่ EC 4.0 mS/cm มีค่าดัชนีคลอโรฟิลล์ (SPAD) สูงที่สุด แต่มีแนวโน้มจำกัดการใช้ CO₂ ภายในใบ (Ci) ซึ่งบ่งชี้ถึงข้อจำกัดเชิงเมแทบอลิซึมภายใต้ภาวะเครียด ส่วน EC 6.0 mS/cm มีแนวโน้มให้ค่าพารามิเตอร์ทางสรีรวิทยาลดลงอย่างชัดเจน รวมถึงปริมาณรงควัตถุสังเคราะห์แสง ทั้งนี้ระดับ EC ที่เหมาะสมสำหรับการผลิตพริกขาวชัยบุรีในระบบไฮโดรโพนิกส์ ประมาณ 2.0 mS/cm โดยช่วยเพิ่มประสิทธิภาพการสังเคราะห์แสง การเจริญเติบโต และการสะสมชีวมวล ขณะที่ค่า EC ที่สูงเกินไปก่อให้เกิดความเครียดจากความเค็ม ส่งผลกระทบต่อกระบวนการทางสรีรวิทยาและลดศักยภาพการผลิตของพืช