การศีกษาแนวทางการจัดการยางรถยนต์ใช้แล้ว เพื่อไม่ให้เป็นแหล่งเพาะพันธุ์ยุงลาย

บทคัดย่อ

การศึกษานี้ เป็นการสำรวจแหล่งผลิต ยางรถยนต์ โดยศึกษาจากรายงาน และสำรวจยางรถยนต์ใช้แล้ว ในเขตกรุงเทพมหานครและปริมณฑล ระดมความคิดเห็นของผู้ทรงคุณวุฒิ ผู้เกี่ยวข้อง เพื่อเสนอแนวทาง การจัดการยางรถยนต์ที่ใช้แล้วไม่ให้เป็นแหล่งเพาะพันธุ์ยุงลาย ดำเนินการระหว่างเดือน กันยายน 2547 - กุมภาพันธ์ 2548 ผลการศึกษา พบว่า ประเทศไทยมีผู้ผลิตยาง 2 กลุ่ม คือ กลุ่มผู้ร่วมทุนกับต่างประเทศ ผลิตปีละประมาณ 13.1 ล้านเส้น กลุ่มผู้ประกอบการคนไทยผลิตปีละประมาณ 2 ล้านเส้น ยางรถยนต์ที่ผลิตและจำหน่ายในประเทศ เพิ่มสูงขึ้นตามลำดับ ส่วนใหญ่สถานประกอบการมีการจัดเก็บยางรถยนต์ใช้แล้วขนาดเล็กมากที่สุด โดยเก็บไว้ ภายในอาคาร การจัดการยางรถยนต์ใช้แล้วไม่ให้เป็นแหล่งเพาะพันธุ์ยุง ส่วนใหญ่ขายเป็นยางมือสองและบริจาค ให้หน่วยงานภาครัฐนําไปใช้ประโยชน์ การประชุมระดมความคิดเห็นพบว่า แนวทางการจัดการยางรถยนต์ใช้แล้ว ควรมีศูนย์รวบรวมให้ประชาชนนำยางมาทิ้งตามวัน เวลาที่กำหนด บริษัท Renewable Energy และบริษัท ปูนซีเมนต์นครหลวงจํากัด (มหาชน) ยินดีให้ความร่วมมือโดยพิจารณาถึงระบบจัดเก็บและการขนส่งแต่ละพื้นที่ นอกจากนี้การจัดการยางรถยนต์ใช้แล้วต้องอาศัยความร่วมมือจากหลายองค์กรและมีหน่วยงานรับผิดชอบ แนวทาง ที่เป็นไปได้ไม่ใช้ต้นทุนสูง คือ การขนส่งไปเผาเป็นเชื้อเพลิงที่โรงงานปูนซีเมนต์ โดยให้องค์กรปกครอง ส่วนท้องถิ่นจัดหาสถานที่จัดเก็บรวบรวมยาง ฝ่ายสาธารณสุขสนับสนุนงบประมาณบางส่วน ระยะยาว อาจใช้มาตรการ ทางกฎหมาย โดยหักรายได้ส่วนหนึ่งเข้ากองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.) กำหนดให้ผู้ผลิตยาง รถยนต์รายใหญ่และผู้นำเข้ายางรถยนต์ ต้องรับผิดชอบในการนําไปกําจัดเอง ใช้ระบบมัดจำยางที่มีมูลค่าเพียงพอ ต่อการขอค่ามัดจำคืน ใช้มาตรการส่งเสริมการลงทุนด้านการแปรรูปนำกลับมาใช้ใหม่ และควรรณรงค์ ประชาสัมพันธ์อย่างต่อเนื่องเกี่ยวกับการป้องกันแหล่งเพาะพันธุ์ยุงลายในยางรถยนต์