ประสิทธิภาพการใช้สารเคลือบทรายทีมีฟอสในรูปแบบที่แตกต่างกัน เพื่อควบคุมลูกน้ำยุงลายในชุมชน

บทคัดย่อ

การศึกษานี้ เป็นการเปรียบเทียบประสิทธิภาพสารเคลือบทรายทีมีฟอส 1% w/w ในรูปแบบที่แตกต่างกัน เพื่อป้องกันควบคุมลูกน้ำยุงลายและฤทธิ์คงทนในชุมชน ภาชนะที่ใช้ในการทดลอง คือ อ่างซีเมนต์ ขนาด 400 ลิตร ในห้องน้ำ จำนวน 180 ใบ แบ่งการทดลองเป็น 3 กลุ่ม แต่ละกลุ่มใช้ภาชนะ 50 ใบ กลุ่มที่ 1 ใส่ ทีมีฟอส ในอ่างซีเมนต์โดยตรง กลุ่มที่ 2 ทีมีฟอสห่อด้วยผ้าขาวบาง และกลุ่มที่ 3 ทีมีฟอสในถุงพลาสติกซิบ เจาะรู โดยกลุ่มควบคุม 30 ใบอยู่ภายในกลุ่มทดลอง แบ่งการศึกษาเป็น 2 ส่วน คือ การศึกษาระยะเวลาในการ ป้องกันการเกิดลูกน้ำยุงลาย โดยสํารวจลูกน้ำทุกสัปดาห์ และการศึกษาฤทธิ์คงทนในการฆ่าลูกน้ำยุงลาย โดยวิธี Bioassay-test ผลการทดลองพบว่า กลุ่มที่มีประสิทธิภาพในการป้องกันการคิดลูกน้ำได้นานที่สุด ได้แก่ กลุ่มที่มี ทีมีฟอสห่อด้วยผ้าขาวบาง รองลงมาเป็นกลุ่มทีมีฟอสในอ่างซีเมนต์โดยตรง และกลุ่มใส่ถุงพลาสติกซิบเจาะรู ตามลำดับ ทั้ง 3 กลุ่มแตกต่างอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติ (p<0.05) สอดคล้องกับการประเมินฤทธิ์คงทน โดยวิธี bioassay-test