ประสิทธิภาพการควบคุมโรคเท้าช้างในพื้นที่จังหวัดนราธิวาส ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2517-2543 (ก่อนเริ่มเข้าโครงการกำจัดโรคเท้าช้าง)
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษานี้เป็นการวิเคราะห์ข้อมูลการสำรวจเจาะโลหิตค้นหาผู้มีพยาธิ Brugia malayi และการปฏิบัติ งานทางกีฏวิทยาเพื่อชี้บอกประสิทธิภาพการดําเนินงานควบคุมโรคเท้าช้าง ตั้งแต่ปี 2517-2543 โดยใช้ดัชนี 1) ค่าร้อยละของจำนวนหมู่บ้านที่อัตราผู้มีพยาธิฯอยู่ในระดับสูงกว่า 1% ต่ำกว่า 1% และเท่ากับ 1) 2) ค่าร้อยละของ จำนวนหมู่บ้านที่ความหนาแน่นยุงอยู่ในระดับสูง กลาง และต่ำ รวมทั้ง 3) ค่าร้อยละของจำนวนหมู่บ้านที่พบ พยาธิระยะ 1.2 หรือระยะ 3 เป็นเกณฑ์ ผลการวิเคราะห์ พบว่า ข้อมูลมีความชัดเจนอยู่ 2 ช่วง โดยช่วงแรก ปี 2517-2539 ค่าร้อยละที่สูงในดัชนีที่ 1 พบกระจายอยู่ในทุกระดับ ขณะดัชนีที่ 2 ส่วนใหญ่อยู่ในระดับสูงกับต่ำ และดัชนีที่ 3 อยู่ในการพบยังมีพยาธิระยะ 3 มาโดยตลอด แต่ช่วงถัดมาปี 2540-2543 ค่าร้อยละที่สูงในดัชนี แรกได้ลดจากระดับสูงกว่า 1 % ลง พร้อม ๆ กับระดับเท่ากับ (0) เพิ่มขึ้น เช่นเดียวกันกับดัชนีที่ 2 ระดับสูง ก็ลดลง และระดับต่ำเพิ่มมากขึ้น รวมทั้งดัชนีที่ 3 ไม่พบยุงมีพยาธิที่หมู่บ้านใดๆ จึงเป็นการชี้ให้เห็นว่า ประสิทธิภาพ การควบคุมโรคเท้าช้างในพื้นที่จังหวัดนราธิวาสที่ผ่านมาอยู่ในเกณฑ์ดีระดับหนึ่งและมีแนวโน้มที่น่าจะดีขึ้นตามลำดับได้
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
ข้อคิดเห็นและเนื้อหาที่ปรากฏในบทความเป็นความเห็นส่วนบุคคลของผู้แต่งแต่ละท่าน มิได้สะท้อนถึงทัศนะของวารสารหรือหน่วยงาน/สถาบันต้นสังกัด ความถูกต้องและข้อผิดพลาดใด ๆ เป็นความรับผิดชอบของผู้แต่งโดยเฉพาะ
การนำบทความ เนื้อหา ข้อมูล หรือภาพประกอบไปใช้ซ้ำหรือเผยแพร่ในลักษณะอื่น ต้องได้รับอนุญาตเป็นลายลักษณ์อักษรจาก กองโรคติดต่อนำโดยแมลง ก่อนเท่านั้น
