การถ่ายทอดเทคโนโลยีการทำปุ๋ยหมักจากใบยางพาราแห้ง

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาธาตุอาหารหลักที่ได้จากการทำปุ๋ยหมักจาก ใบยางพาราแห้งร่วมกับมูลกระบือเปรียบเทียบประสิทธิภาพการทำปุ๋ยหมักแบบชั้นและแบบกอง และการถ่ายทอดเทคโนโลยีสู่กลุ่มเป้าหมายคือ องค์กรบริหารส่วนตำบลกุดลาด ซึ่งรูปแบบการหมักแบบชั้นทำทั้งหมด 12 ชั้น โดยปูพื้นด้วยใบยางพาราแห้ง 12 กิโลกรัม ปูทับด้วยมูลกระบือ 4 กิโลกรัม ทำสลับกันไป 12 ชั้น โดยกองปุ๋ยมีความกว้าง 80 เซนติเมตร ยาว 120.เซนติเมตร การหมักแบบกองจะผสมใบยางพาราแห้ง 72 กิโลกรัม กับมูลกระบือ 24 กิโลกรัม คลุกให้เข้ากันแล้วทำเป็นกองปุ๋ยมีฐานกว้าง 80 เซนติเมตร ยาว 120 เซนติเมตร หลังจากทำกอง ปุ๋ยหมักทั้ง 2 แบบ รดด้วยน้ำผสมสารเร่งซุปเปอร์ พด.1 การหมักแต่ละรูปแบบจะทำ 3 กอง รวมทั้งหมด 6 กอง  แล้วรดน้ำทุกๆ 10 วัน โดยมีระยะเวลาในการหมัก 90 วัน ผลการทดลองพบว่า ปริมาณไนโตรเจนในปุ๋ยหมักแบบชั้นมีค่าเฉลี่ยร้อยละ 1.1 โดยน้ำหนัก แบบกองมีค่าเฉลี่ยร้อยละ 1 โดยน้ำหนัก ปริมาณฟอสฟอรัสในปุ๋ยหมักแบบชั้นมีค่าเฉลี่ยร้อยละ 0.3 โดยน้ำหนัก แบบกองมีค่าเฉลี่ยร้อยละ 0.5 โดยน้ำหนัก ปริมาณโพแทสเซียมในปุ๋ยหมักที่แบบชั้นและแบบกองมีค่าเฉลี่ยร้อยละ 0.2 โดยน้ำหนัก การหมักในรูปแบบกองมีปริมาณธาตุอาหารหลักสูงกว่าแบบชั้นเมื่อทดสอบทางสถิติพบว่าไม่มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับความเชื่อมั่น   ร้อยละ 95 การประเมินผลความพึงพอใจของผู้เข้ารับการถ่ายทอดเทคโนโลยี โดยประเมินความพึงพอใจ 3 ด้าน คือ 1) ด้านกระบวนการ ขั้นตอนการให้บริการ (การติดต่อเชิญอบรม การประสานงานและการให้ข้อมูลและการทำงานอย่างมีขั้นตอน) 2) เจ้าหน้าที่ผู้ให้บริการ (อัธยาศัยดี ยิ้มแย้มแจ่มใส มีใจให้บริการ) 3) สิ่งอำนวย  ความสะดวก (สถานที่อบรม อาหาร เอกสาร) พบว่า ความพึงพอใจของผู้เข้ารับการถ่ายทอดเทคโนโลยี โดยภาพรวมอยู่ในระดับมาก ค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.29 ส่วนความพึงพอใจของผู้เข้ารับการถ่ายทอดเทคโนโลยีภาพรวมอยู่ในระดับมากที่สุดค่าเฉลี่ยเท่ากับ 4.59 ด้านการนำไปใช้ประโยชน์ ผู้เข้ารับการถ่ายทอดเทคโนโลยีทั้งหมดสามารถนำความรู้ไปใช้ประโยชน์ได้ทั้งหมด และนำความรู้ที่ได้รับการถ่ายทอดเทคโนโลยีไปสร้างรายได้หลักให้กับตนเองและครอบครัว ร้อยละ 100 และทำการทดสอบความรู้ความเข้าใจก่อนและหลังการฝึกอบรม พบว่า กลุ่มเป้าหมายมีความรู้ความเข้าใจก่อนการอบรมเฉลี่ย ร้อยละ 79 และหลังการอบรม ร้อยละ 85