การพัฒนาบทเรียนอีเลิร์นนิงรายวิชาทักษะการใช้โปรแกรมกระดานคำนวณและจัดการข้อมูล
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) พัฒนาบทเรียนอีเลิร์นนิงรายวิชาทักษะการใช้โปรแกรมกระดานคำนวณและจัดการข้อมูล 2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนระหว่างก่อนเรียน และหลังเรียนบทเรียนอีเลิร์นนิงรายวิชาทักษะการใช้โปรแกรมกระดานคำนวณและจัดการข้อมูล และ 3) ศึกษาความพึงพอใจของนักศึกษาที่มีต่อบทเรียนอีเลิร์นนิงรายวิชาทักษะการใช้โปรแกรมกระดานคำนวณและจัดการข้อมูล โดยมีกลุ่มตัวอย่างเป็นนักศึกษาระดับปริญญาตรี ชั้นปีที่ 2 สาขาวิชาวิทยาการคอมพิวเตอร์ และสาขาวิชาเทคโนโลยีสารสนเทศ คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร ที่ลงทะเบียนเรียนในรายวิชาทักษะการใช้โปรแกรมกระดานคำนวณและจัดการข้อมูล จำนวน 30 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ 1) บทเรียนอีเลิร์นนิงรายวิชาทักษะการใช้โปรแกรมกระดานคำนวณและจัดการข้อมูล 2) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรู้ก่อนเรียน หลังเรียน และ 3) แบบสอบถามความพึงพอใจที่มีต่อบทเรียนอีเลิร์นนิงรายวิชาทักษะการใช้โปรแกรมกระดานคำนวณและจัดการข้อมูล สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ การทดสอบค่าที (paired samples t-test) เปอร์เซ็นต์ (Percentage) ค่าเฉลี่ย () และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) ผลการวิจัย พบว่า การพัฒนาบทเรียนอีเลิร์นนิงรายวิชาทักษะการใช้โปรแกรมกระดานคำนวณและจัดการข้อมูลมีประสิทธิภาพ 61.50/70.96 มีผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนระหว่างก่อนเรียน และหลังเรียน มีความแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ซึ่งสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนดไว้ 60/60 และนักศึกษามีความพึงพอใจต่อการใช้บทเรียนอีเลิร์นนิง อยู่ในระดับดี (
=4.20, S.D.=0.68)
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
##default.contextSettings.thaijo.licenseTerms##เอกสารอ้างอิง
กฤษณา สิกขมาน. (2555). การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนรายวิชาการสื่อสารภาษาอังกฤษธุรกิจ โดยการใช้การสอนแบบ E-Learning. [Online]. Available : http://www.spu.ac.th/tlc/files/2013/10/54.06.pdf. [2558, ตุลาคม 5].
ขวัญฤทัย ทองบุญฤทธิ์. (2559, กรกฎาคม-ธันวาคม). การศึกษาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษาด้วยบทเรียน e-Learning รายวิชาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีเพื่อการพัฒนา. สักทอง : วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (สทวท.), 3(2), 41-46.
จิรวัส นิลาภรณ์. (2559, มกราคม-เมษายน). การพัฒนาสื่อดิจิทัลเลิร์นนิงอ็อบเจกต์วิชาคณิตศาสตร์บนแท็บเล็ตสําหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร (ฝ่ายประถม). สักทอง : วารสารมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ (สทมส.), 22(1), 156-169.
ณรงค์กร สุทธิศักดา. (2558). การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน วิชาคอมพิวเตอร์ เรื่อง การสร้างเว็บเพจ ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ที่ได้รับการจัดการเรียนรู้ด้วยบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนกับที่ได้รับการจัดการเรียนรู้แบบปกติ. สงขลา : มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.
ชุดาภัค เดชพันธ์. (2553). การพัฒนาประสิทธิภาพบทเรียนออนไลน์ตามเกณฑ์ 75/75 เรื่องการวางแผนงานก่อสร้างด้วยโปรแกรม Moodle. [Online]. Available : http://ir.rmuti.ac.th/xmlui/handle/123456789/271. [2558, ตุลาคม 6].
บุญชม ศรีสะอาด. (2543). การวิจัยเบื้องต้น. (พิมพ์ครั้งที่ 6). กรุงเทพฯ : สุวีริยาสาส์น.
พิศมัย หาญมงคลพิพัฒน์. (2558). ความพึงพอใจของนิสิตต่อการจัดการเรียนการสอนด้วยเว็บไซต์เครือข่ายสังคมออนไลน์. สงขลา : มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.
รุจิรา เรือนเหมย. (2550). องค์ประกอบ e-Learning. [Online]. Available : http://www.learners.in.th/blogs/posts/156312. [2560, กุมภาพันธ์ 22].
สมพล แก้วแทน. (2558). การเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน เรื่อง เครื่องดนตรีสากล ของนักศึกษาสถาบัน อุดมศึกษาในจังหวัดสงขลาระหว่างการเรียนโดยใช้บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนกับการสอนแบบปกติ. สงขลา : มหาวิทยาลัยหาดใหญ่.
ศันสนีย์ เลี้ยงพานิชย์. (2555). การศึกษาผลสัมฤทธิ์และความพึงพอใจจากการใช้เว็บเครือข่ายสังคมเป็นเครื่องมือในการจัดการเรียนการสอนของนักศึกษาชั้นปีที่ 3 สาขา วิทยาการคอมพิวเตอร์. [Online]. Available : http://www.resjournal.kku.ac.th/abstract/17_1_142.pdf. [2559, พฤศจิกายน 4].
สุรินทร์ เพชรไทย. (2560). การพัฒนาบทเรียนออนไลน์รายวิชาการออกแบบและพัฒนาเว็บไซต์โดยใช้อีเลิร์นนิง. พิษณุโลก : มหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม.
