การประยุกต์ใช้เว็บสปีชเอพีไอ สำหรับควบคุมอุปกรณ์ไฟฟ้าภายในบ้านผ่านโทรศัพท์มือถือระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์

Main Article Content

ภูมินทร์ ตันอุตม์
ชยานนท์ บัวงามดี
ธงชัย สนธิศรี

บทคัดย่อ

การประยุกต์ใช้เว็บสปีชเอพีไอ สำหรับควบคุมอุปกรณ์ไฟฟ้าภายในบ้านผ่านโทรศัพท์มือถือระบบปฏิบัติการ แอนดรอยด์ มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาระบบควบคุมอุปกรณ์ไฟฟ้าภายในบ้านด้วยเสียงพูดผ่านแอปพลิเคชัน โดยแอปพลิเคชันที่พัฒนาขึ้นสามารถควบคุมแบบจำลองบ้านสาธิตและสมาร์ทปลั๊กที่ใช้ไมโครคอนโทรลเลอร์ NodeMCU ESP8266 ในการควบคุมการทำงานและประมวลคำสั่ง งานวิจัยนี้แบ่งส่วนของการพัฒนาออกเป็น  3 ส่วน ประกอบด้วย 1) แบบจำลองบ้าน เพื่อสาธิตให้เห็นการทำงานภาพรวม 2) สมาร์ทปลั๊ก เพื่อสาธิตให้เห็นถึงการทำงานกับอุปกรณ์ไฟฟ้าจริง และ 3) แอปพลิเคชัน เพื่อใช้สั่งงานและตรวจสอบสถานะของการทำงานด้วยเสียง การทดสอบประสิทธิภาพแบ่งออกเป็น 3 ส่วน ประกอบด้วย 1) การทดสอบสภาวะเสียงรบกวนที่มีผลต่อคำสั่งเสียง พบว่า สัญญาณรบกวนตั้งแต่ 0 ถึง 60 เดซิเบล แอปพลิเคชันสามารถทำงานได้ถูกต้อง 100 เปอร์เซ็นต์ แต่ขณะที่มีสัญญาณรบกวนมากกว่า 70 เดซิเบล แอปพลิเคชันจะไม่สามารถทำงานได้ ส่วนการทดสอบที่ 2) การทดสอบการทำงานของแอปพลิเคชันกับอุปกรณ์ไฟฟ้าภายในแบบจำลองบ้านสาธิต และ 3) การทดสอบ การทำงานของแอปพลิเคชันกับอุปกรณ์ไฟฟ้าที่เชื่อมต่อสมาร์ทปลั๊ก ทั้งสองการทดลองถูกควบคุมเสียงรบกวนไม่เกิน 60 เดซิเบล พบว่า สามารถควบคุมแบบจำลองบ้านและอุปกรณ์ที่ต่อพ่วงกับสมาร์ทปลั๊กได้ถูกต้องตามที่กำหนด ดังนั้นการประยุกต์ใช้เว็บสปีชเอพีไอ สำหรับควบคุมอุปกรณ์ไฟฟ้าภายในบ้านผ่านโทรศัพท์มือถือระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์ จึงสามารถควบคุมการทำงานของอุปกรณ์ไฟฟ้าด้วยการใช้คำสั่งเสียงจากระยะไกล และสามารถใช้ควบคุมอุปกรณ์ไฟฟ้าภายในบ้านได้

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ตันอุตม์ ภ., บัวงามดี ช., & สนธิศรี ธ. (2026). การประยุกต์ใช้เว็บสปีชเอพีไอ สำหรับควบคุมอุปกรณ์ไฟฟ้าภายในบ้านผ่านโทรศัพท์มือถือระบบปฏิบัติการแอนดรอยด์. สักทอง : วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (สทวท.), 8(1), 105–119. สืบค้น จาก https://li02.tci-thaijo.org/index.php/gts/article/view/1905
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กรมวุฒิ นงนุช. (2561). ระบบสั่งงานด้วยเสียงบนเทคโนโลยีทุกสรรพสิ่งเพื่อประยุกต์ควบคุมมอเตอร์ในงานด้านเกษตรกรรม. นนทบุรี : มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ.

เชี่ยวชาญ ยางศิลา. (2562). ระบบแจ้งเตือนการโจรกรรมรถยนต์และระบบติดตามรถยนต์ต้นทุนต่ำผ่านโทรศัพท์มือถือ โดยใช้จีเอสเอ็ม อาดูโน่ และเอฟซีเอ็ม. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฎนครสวรรค์, 11(13), 15-29.

ถิรพิรุฬห์ ทองคำวิฑูรย์. (2559). เทคโนโลยี Internet of Things และข้อเสนอแนะในการบริหารคลื่นความถี่ในประเทศไทย. วารสาร กสทช, 1(1), 167-194.

ทวีป ตรีหะจินดารัตน์, ทศพร ปั้นจาด และปวรัชฏ์ คชรินทร์. (2559). อินเตอร์เน็ตทุกสิ่งของสวนอัจฉริยะ.กรุงเทพฯ : คณะวิศวกรรมศาสตร์ สาขาวิชาวิศวกรรมไฟฟ้า มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.

ภูมินทร์ ตันอุตม์. (2557). การประยุกต์ใช้โครงข่ายประสาทเทียมในการสั่งงานด้วยเสียงเพื่อรู้จำอักษรเบรลล์สำหรับผู้พิการทางสายตา. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.

ภูมินทร์ ตันอุตม์ และกรกช ขันธบุญ. (2560). การศึกษาการทำงานและประสิทธิภาพของเว็บสปีชเอพีไอ เพื่อพัฒนาเว็บไซต์ควบคุมด้วยเสียงภาษาไทย. ใน การประชุมวิชาการระดับชาติ มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร ครั้งที่ 3 วันที่ 22 ธันวาคม 2559 (หน้า 483-492). กำแพงเพชร : มหาวิทยาลัยราชภัฏกำแพงเพชร.

ศูนย์วิจัยอิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์แห่งชาติ. (2554). พาทีระบบรู้จำเสียงพูดภาษาไทย. [Online]. Available : http://www.nectec.or.th/innovation/innovation-software/party.html [2563, มีนาคม 2].

สุเมธ เหมะวัฒนะชัย, มงคลชัย รุ่งเรือง และสะการะ ตันโสภณ. (2561). การพัฒนาระบบวิเคราะห์เสียงสำหรับการควบคุมห้องอัจฉริยะ. วิศวกรรมสาร มหาวิทยาลัยนเรศวร, 13(1), 26-33.

Padraig Scully. (2018). The Top 10 IoT Segments in 2018 – based on 1,600 real IoT projects. [Online]. Available : https://iot-analytics.com/top-10-iot-segments-2018-real-iot-projects/ [2020, March 2].