การปรับปรุงเวลามาตรฐานในกระบวนการอบแห้งผลไม้โดยใช้หลักการ ECRS

Main Article Content

ธีรวัชร แก้วเปี้ย
ธนพล แสงสุวรรณ
พิมพ์ชนก ตามนต์

บทคัดย่อ

การปรับปรุงการทำงานในกระบวนการอบแห้งผลไม้ มีวัตถุประสงค์เพื่อปรับปรุงการทำงานของพนักงานให้มีประสิทธิภาพ โดยใช้เทคนิคการศึกษาการทำงานและเทคนิคการวัดประสิทธิภาพการทำงาน ในงานวิจัยนี้ได้ศึกษาวิธีการอบแห้งผลไม้ในกรณีศึกษาของมัลเบอร์รี่ใช้วิธีการบันทึกการทำงานด้วยแผนภูมิและแผนภาพกระบวนการผลิต และนำเสนอแนวทางในการปรับปรุงกระบวนการอบแห้งผลไม้โดยใช้หลักการ ECRS ในการปรับปรุงสถานีงานและประยุกต์ใช้กับการจัดสรรภาระงานให้กับพนักงาน ซึ่งแบ่งการนำเสนอผลการวิจัยออกเป็น 2 ส่วน สามารถอธิบายได้ดังนี้ แนวทางที่ 1 การใช้เทคนิคการตั้งคำถาม 6W-1H เพื่อระบุปัญหาและหลักการ ECRS ในการปรับปรุงสถานีงานเลือกพิจารณาในลำดับงานที่ 7, 9 และลำดับงานที่ 21-24 พบว่า เวลามาตรฐานของพนักงานชายก่อนการปรับปรุงเท่ากับ 52,483.24 วินาที หลังการปรับปรุงเท่ากับ 51,695.80 วินาที ดีขึ้น 1.50 เปอร์เซ็นต์ และเวลามาตรฐานของพนักงานหญิงก่อนการปรับปรุงเท่ากับ 56,773.63 วินาที หลังการปรับปรุงเท่ากับ 55,955.36 วินาที ดีขึ้น 1.44 เปอร์เซ็นต์ และแนวทางที่ 2 การใช้หลักการ ECRS ในการปรับปรุงเพื่อปรับปรุงประสิทธิภาพการทำงานของพนักงานเข้ามาเปรียบเทียบผล พบว่า การจัดสรรงานในกรณีที่ 1 ลดจำนวนพนักงานจำนวน 1 คน มีค่าเวลามาตรฐานต่อรอบน้อยที่สุดเท่ากับ 43,608.30 วินาทีโดยในช่วงลำดับการทำงานที่ 1-5 มีค่าเท่ากับ 394.12 วินาที และช่วงลำดับการทำงานที่ 6-12 มีค่าเวลามาตรฐานต่อรอบมีเท่ากับ 5,452.61 วินาที และช่วงลำดับการทำงานที่ 13-26 มีค่าเท่ากันเท่ากับ 37,761.56 วินาที โดยมีประสิทธิภาพการทำงานของพนักงานดังนี้ พนักงานคนที่ 1 เท่ากับ 22.00 เปอร์เซ็นต์ พนักงานคนที่ 2 เท่ากับ 37.00 เปอร์เซ็นต์ พนักงานคนที่ 3 เท่ากับ 21.00 เปอร์เซ็นต์ และ พนักงานคนที่ 4 เท่ากับ 0.00 เปอร์เซ็นต์

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
แก้วเปี้ย ธ., แสงสุวรรณ ธ., & ตามนต์ พ. (2026). การปรับปรุงเวลามาตรฐานในกระบวนการอบแห้งผลไม้โดยใช้หลักการ ECRS. สักทอง : วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (สทวท.), 8(2), 13–26. สืบค้น จาก https://li02.tci-thaijo.org/index.php/gts/article/view/1912
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

ธีรวัชร แก้วเปี้ย, สุภาพร คำเตจา และจุฑามาส ก่อเกิด (2563). การปรับปรุงวิธีการทำงานในกระบวนการผลิตแคบหมูเจโดยใช้เทคนิคการศึกษาการทำงาน. ใน การประชุมวิชาการด้านการจัดการโลจิสติกส์และซัพพลายเชนระดับชาติ ครั้งที่ 3. วันที่ 22 พฤษภาคม 2563(หน้า 1121-1130). นครปฐม : วิทยาลัยโลจิสติกส์และซัพพลายเชน มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา วิทยาเขตนครปฐม.

นพดล ศรีพุทธา, จิตตานันทิ์ โฆษิตวัฒน์ และดอน แก้วดก. (2563). การลดความสูญเปล่าในกระบวนการบรรจุภัณฑ์ผงซักฟอกด้วยการใช้เทคนิค ECRS. ใน การประชุมวิชาการราชมงคลด้านเทคโนโลยีการผลิตและการจัดการ. วันที่ 28-29 พฤษภาคม 2563(หน้า 190). จันทบุรี : โรงแรมเคพีแกรนด์.

มงคล กิตติญาณขจร, นภัสสร โพธิสิงห์ และ ธนวัตร พัดเพ็ง. (2562, พฤษภาคม-สิงหาคม). การประยุกต์ใช้เครื่องมือทางวิศวกรรมอุตสาหการเพื่อปรับปรุงประสิทธิภาพกระบวนการผลิต : กรณีศึกษากระบวนการผลิตก้อนเชื้อเห็ด. วิศวกรรมสารเกษมบัณฑิต, 9(2), 7181.

วัชรินทร์ สิทธิเจริญ. (2547). การศึกษาการทำงาน. กรุงเทพฯ : พิมพลักษณ์ โอเดียนสโตร์.

สมประสงค์ โพนาคา และพีรเดช สุวิทยารักษ์. (2559). การปรับปรุงกระบวนการประกอบชิ้นส่วนลำโพงขนาดเล็ก ใน การประชุมวิชาการข่ายงานวิศวกรรมอุตสาหการ ประจำปี พ.ศ. 2559. วันที่ 7-8 กรกฎาคม 2559(หน้า 726). ขอนแก่น : คณะวิศวกรรมศาสตร์มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

Bambang, S., Nur A. & Pringgo W. L. (2019). Minimizing Waste using Lean Manufacturing and ECRS Principle in Indonesian Furniture Industry, Cogent Engineering [Online], 6(1). Available: https://www.tandfonline.com/doi/full/10.1080/23311916.2019.1567019.

Gangopadhyay, S., Ghosh, T., Das, T., Ghoshal, G. & Das, B. (2006). Work Organization in Sand Core Manufacturing for Health and Productivity. International Journal of Industrial Ergonomics, 36(10), 915-920.

Kato, I. & Smalley. (2011). A. Toyota Kaizen Methods Six Steps to Improvement. New York: Productivity Press.

Lu Xin. (2018). Multi-project Management Model based on ECRS Method. In International Conference on Educational Research, Economics, Management and Social Sciences (EREMS 2018) 24-25 December 2018 (pp.53-55). China: Changchun.

S. Anil Kumar & N. Suresh, (2008). Production and Operations Management 2nd Edition. New Age International (P) Ltd., Publishers, New Delhi.