แนวทางการจัดการระบบข้อมูลชุมชนโดยการมีส่วนร่วมของศูนย์ดิจิทัลชุมชน และภาคประชาชน
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้เสนอแนวทางการจัดการระบบข้อมูลชุมชนโดยการมีส่วนร่วมของศูนย์ดิจิทัลชุมชนและภาคประชาชน โดยมีเป้าหมายเพื่อศึกษาความต้องการใช้ข้อมูลของชุมชน สร้างต้นแบบระบบจัดการข้อมูลชุมชน และสร้างแนวทางการจัดการระบบข้อมูลชุมชนโดยการมีส่วนร่วมของศูนย์ดิจิทัลชุมชนและภาคประชาชน พื้นที่ที่ใช้ในการศึกษาคือตำบลแม่กุและตำบลพระธาตุผาแดง อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก การดำเนินการวิจัยแบ่งออกเป็น 3 ส่วน ส่วนแรกเป็นการวิจัยเชิงสำรวจ ทำการจัดเก็บความต้องการใช้ข้อมูลของคณะทำงานด้านข้อมูลภาคประชาชนจำนวน 18 คน และกลุ่มตัวอย่างภาคประชาชนจากทั้งสองตำบลรวม 400 คน พบว่าข้อมูลที่ต้องการมี 14 รายการ โดยข้อมูลที่ต้องการนั้นสามารถรวบรวมได้จากแหล่งข้อมูล 2 แหล่ง ส่วนที่สองของการวิจัยเป็นการพัฒนาต้นแบบระบบจัดการข้อมูลชุมชน สร้างเป็นเว็บแอพพลิเคชันโดยใช้หลักการพัฒนาระบบเชิงวัตถุซึ่งผลจากการประเมินความพึงพอใจของผู้ใช้ระบบจำนวน 22 คน ในภาพรวมอยู่ในระดับมาก และส่วนสุดท้ายของการวิจัยเป็นการสร้างแนวทางการจัดการระบบข้อมูลชุมชน เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ ออกแบบกระบวนการจัดการข้อมูลชุมชนโดยการประยุกต์ใช้แนวคิดของกรอบการดำเนินงานบริการด้านเทคโนโลยีสารสนเทศทำให้ได้แนวทางการจัดการระบบข้อมูลชุมชนโดยการมีส่วนร่วมของศูนย์ดิจิทัลชุมชนและภาคประชาชนที่ใช้เป็นแนวทางในการจัดการระบบข้อมูลชุมชนซึ่งประกอบด้วยองค์ประกอบที่สำคัญ 7 ประการ
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
##default.contextSettings.thaijo.licenseTerms##เอกสารอ้างอิง
กนิฐา แสงกระจ่าง. (2559, มกราคม-มิถุนายน). มาตรฐานไอทิลกับการดำเนินงานในห้องสมุดดิจิทัล. วารสารการอาชีวะและเทคนิคศึกษา, 6(11), 32-38.
ควบคุมมลพิษ, กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม, กรม. (ม.ป.ป.). รายงานหลักโครงการสำรวจการกระจายตัวและแหล่งที่มาการปนเปื้อนของสารแคดเมียมในพื้นที่ลุ่มน้ำแม่ตาว อำเภอแม่สอด จังหวัดตาก. กรุงเทพฯ : กรมควบคุมมลพิษ, กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม.
ครรชิต พุทธโกษา. (2554). คู่มือการพัฒนาชุมชนแห่งการเรียนรู้ฉบับสมบูรณ์. กรุงเทพฯ : สำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ.
ณรัชช์อร ศรีทอง. (2558). กระบวนการสร้างชุมชนที่เข้มแข็งพึ่งตนเองได้อย่างยั่งยืน. กรุงเทพฯ : โอเดียนสโตร์.
ดิษฎาพันธ์ บุตรกุล, และศิริณา จิตต์จรัส. (2562). การส่งเสริมความพร้อมการดาเนินงานของศูนย์ดิจิทัลชุมชน. วารสารศิลปากรศึกษาศาตร์วิจัย, 11(1), 241-255.
เทคโนโลยีสารสนเทศ, กระทรวง. (2559). แผนพัฒนาดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. กรุงเทพฯ : กระทรวงเทคโนโลยีสารสนเทศ.
ประกาศ เรื่องนโยบายและแผนระดับชาติว่าด้วยการพัฒนาดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. (11 เมษายน 2562). ราชกิจจานุเบกษา. เล่มที่ 136 ตอนที่ 47 ก, 1-74.
เผด็จ จินดา. (2553, มกราคม-เมษายน). ระบบสารสนเทศชุมชน เพื่อการพัฒนาอย่างยั่งยืน. วารสารสารสนเทศศาสตร์, 28(1), 93-105.
พุทธชาติ ศิริบุตร. (2556). การสังเคราะห์งานวิจัยศูนย์การเรียนรู้ไอซีทีชุมชน. วารสารมนุษยศาสตร์, 20 (พิเศษ), 258-257.
อิทธิศาสตร์ นาคบุญคง. (2555). การนำกรอบงานไอทิลมาประยุกต์ใช้ในองค์กรธุรกิจขนาดเล็ก กรณีศึกษา :บริษัทออกแบบภูมิสถาปัตย์แห่งหนึ่ง. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยธุรกิจบัณฑิตย์.
เอกรัฐ ปัญญาเทพ และคนอื่นๆ. (2560). รูปแบบความต้องการใช้ข้อมูลของชุมชนลุ่มน้ำแม่ตาว : โอกาสของการขับเคลื่อนศูนย์การเรียนรู้ ICT ชุมชนเพื่อเป็นศูนย์ข้อมูลของชุมชน ในการประชุมวิชาการและนำเสนอผลงานวิจัยระดับชาติ ครั้งที่ 4 การวิจัยเพื่อสร้างองค์ความรู้สู่ยุคไทยแลนด์ 4.0. วันที่ 30 เมษายน 2560. ปทุมธานี : มหาวิทยาลัยปทุมธานี.
Fry, M. (2010). ITIL Lite: a road map to full or partial ITIL implementation. London : The Stationery Office.
Yamakawa, P., et al. (2012, November). Improving ITIL compliance using change management Practices : a finance sector case study. Business Process Management Journal, 18(6), 1020-1035.