การบำบัดน้ำเสียปนเปื้อนน้ำมันเครื่องยนต์โดยใช้วัสดุดูดซับชีวมวล

Main Article Content

พงษกร ชมภูแสน
สุนันทา เลาวัณย์ศิริ

บทคัดย่อ

การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ลักษณะวัสดุดูดซับชีวมวลและเปรียบเทียบประสิทธิภาพการบำบัดน้ำเสียที่ปนเปื้อนน้ำมันเครื่องยนต์โดยใช้วัสดุดูดซับจากหญ้าเนเปียร์และหญ้าแฝกส่วนใบและลำต้น ที่ขนาด 0.5, 1.0 และ 2.0 มิลลิเมตร ตามลำดับ โดยน้ำเสียที่ปนเปื้อนน้ำมันเครื่องยนต์ที่อัตราการไหล 25 มิลลิลิตรต่อนาที ผ่านคอลัมน์มีขนาดเส้นผ่านศูนย์กลาง 1.3 เซนติเมตร ที่บรรจุวัสดุดูดซับชีวมวลขนาดต่างๆ 2 กรัม สูง 10 เซนติเมตร เก็บตัวอย่างน้ำเสียปนเปื้อนน้ำมันเครื่องยนต์ที่ผ่านวัสดุดูดซับชีวมวลเป็นเวลา 6 ชั่วโมง ผลการวิจัยพบว่าคุณลักษณะวัสดุดูดซับส่วนใบของหญ้าทั้งสองชนิดสามารถผลิตวัสดุดูดซับชีวมวลได้มากกว่าส่วนลำต้น  โดยหญ้าแฝกสามารถผลิตวัสดุชีวมวลได้มากกว่าหญ้าเนเปียร์ หญ้าแฝกส่วนใบมีความชื้นน้อยที่สุด และมีค่าของแข็งแขวนลอยทั้งหมดมากที่สุด ในขณะที่หญ้าแฝกส่วนลำต้นมีค่าของแข็งระเหยง่ายมากที่สุดและเถ้าน้อยที่สุด เมื่อบำบัดน้ำเสียที่ปนเปื้อนน้ำมันเครื่องยนต์โดยใช้วัสดุดูดซับจากหญ้าเนเปียร์และหญ้าแฝกส่วนใบและ  ลำต้น ที่ขนาด 0.5, 1.0 และ 2.0 มิลลิเมตร ตามลำดับ พบว่าอุณหภูมิอยู่ในช่วง 24.25-32.15 องศาเซลเซียส  ค่าความเป็นกรด-ด่างอยู่ในช่วง 7.73-8.35 โดยไม่พบค่าของแข็งแขวนลอยทั้งหมดแสดงให้เห็นว่าวัสดุดูดซับทุกชนิดสามารถบำบัดของแข็งแขวนลอยทั้งหมดได้เป็นอย่างดี หญ้าเนเปียร์สามารถกำจัดน้ำมันเครื่องยนต์และซีโอดีได้ดีกว่าหญ้าแฝก โดยหญ้าเนเปียร์ส่วนลำต้นขนาด 0.5 มิลลิเมตร สามารถกำจัดน้ำมันเครื่องยนต์ได้สูงสุดเท่ากับ 15.92 มิลลิกรัม/ลิตร (ร้อยละ 72.53) หญ้าเนเปียร์ส่วนใบขนาด 0.5 มิลลิเมตร สามารถกำจัดซีโอดีสูงสุด เท่ากับ 71.67 มิลลิกรัม/ลิตร (ร้อยละ 40.95) ในขณะที่หญ้าแฝกส่วนใบขนาด 2.0 มิลลิเมตร สามารถกำจัดน้ำมันเครื่องยนต์มากที่สุดเท่ากับ 9.39 มิลลิกรัม/ลิตร (ร้อยละ 66.60) หญ้าแฝกส่วนใบขนาด 0.5 มิลลิเมตร สามารถกำจัดซีโอดีมากที่สุดเท่ากับ 68.8 มิลลิกรัม/ลิตร (ร้อยละ 41.75)

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
ชมภูแสน พ., & เลาวัณย์ศิริ ส. (2026). การบำบัดน้ำเสียปนเปื้อนน้ำมันเครื่องยนต์โดยใช้วัสดุดูดซับชีวมวล. สักทอง : วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (สทวท.), 9(2), 133–146. สืบค้น จาก https://li02.tci-thaijo.org/index.php/gts/article/view/1945
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

เขมนิจจารีย์ สาริพันธ์. (2561). การดูดซับน้ำมันด้วยวัสดุเหลือทิ้งทางการเกษตรและการผลิตเชื้อเพลิงอัดแท่งจากตัวดูดซับน้ำมัน. กรุงเทพฯ : มหาวิทยาลัยราชภัฏเทพสตรี.

จุฑาภรณ์ ชนะถาวร และกนกวรรณ ภูมิวณิชกิจ. (2562). ผลของเปลือกหุ้มเมล็ดกาแฟและกากกาแฟต่อสมบัติของเชื้อเพลิงชีวมวลอัดเม็ด. วารสารวิชาการและวิจัย มทร.พระนคร, 13(1), 78-89.

บริษัท ออยเซิร์ฟ จำกัด. (2565). การแยกน้ำออกจากน้ำมัน. [Online]. Available : https://www.oilservethai.com/index.php?lay=show&ac=article& Id=539165407&Ntype=11 [2565, มีนาคม 1].

ประกาศกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม. (2549). เรื่องกำหนดมาตรฐานควบคุมการระบายน้ำทิ้งจากสถานีบริการน้ำมันเชื้อเพลิง. [Online]. Available : https://www.pcd.go.th/laws/ประกาศกระทรวงทรัพยากร-63/ [2565, มีนาคม 1].

ประกาศกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม. (2553). เรื่องกำหนดมาตรฐานควบคุมการระบายน้ำทิ้งจากระบบบำบัดน้ำเสียรวมของชุมชน. [Online]. Available : https://www.pcd.go.th/laws/ประกาศกระทรวงทรัพยากร-71/ [2565, มีนาคม 1].

ประกาศกระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม. (2559). เรื่องกำหนดมาตรฐานควบคุมการระบายน้ำทิ้งจากโรงงานอุตสาหกรรมและนิคมอุตสาหกรรม และเขตประกอบการอุตสาหกรรม. [Online]. Available : https://www.pcd.go.th/laws/ประกาศกระทรวงทรัพยากร-56/ [2565, มีนาคม 1].

พงษ์ธิพันธ์ ผึ่งผาย, อำนวย วัฒนกรสิริ และนภาพร แข่งขัน. (2561). การเปรียบเทียบประสิทธิภาพการดูดซับคราบน้ำมันโดยใช้วัสดุที่มีรูพรุนนาโนเทคโนโลยีธรรมชาติ. วารสารวิทยาศาสตร์ คชสาส์น, 40(1), 38-49.

พงษ์สิทธิ์ บุญรักษา. (2547). ปัญหาน้ำมันหล่อลื่นที่ใช้แล้วกับแนวทางการจัดการในประเทศไทย.วารสาร มฉก. วิชาการ, 8(15), 59 – 69.

พรวิวาห์ กึกก้อง. (2564). ผลกระทบจากการใช้น้ำมันเชื้อเพลิง. [Online]. Available : https://sites.google.com/site/resourcemanagemen00/phlk-ra-thb-cak-kar-chi-naman-cheux-pheling [2565, มีนาคม 1].

มั่นสิน ตัณฑุลเวศม์ และมั่นรักษ์ ตัณฑุลเวศม์. (2551). คู่มือวิเคราะห์คุณภาพน้ำ. กรุงเทพฯ : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.

วัฒนณรงค์ มากพันธ์, ธัญญารัตน์ รัตนถาวร, อุดม ทิพย์รักษ์, วรรธนศักดิ์ สุขสง และสมพงศ์ โอทอง. (2564). ศักยภาพการให้ค่าพลังงานความร้อนของขยะเทศบาล การณีศึกษาเทศบาลพรหมโลก. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (ววท.), 29(4), 587-603.

ศรัณย์พงศ์ ทองเรือง, กานต์กวี แคล้วเครือ, พงศธร พรมบุตร และสุภาวดี มานะไตรนนท์. (2564). การเปรียบ เทียบผลผลิต ลักษณะทางพืชอาหารสัตว์ความหวาน และคุณค่าทางโภชนะของหญ้าหวาน(Pennisetum purpureum cv. Mahasarakham) และหญ้าเนเปียร์ปากช่อง 1 (Pennisetum purpureum x Pennisetum americanum) ที่อายุการตัดต่างกัน. วารสารแก่นเกษตร, 49(5), 1092-1102.

ศิริขวัญ กาศเกษม และฐิติพร เจาะจง. (2557). เชื้อเพลิงอัดแท่งจากหญ้าเนเปียร์และหญ้าแฝก. ในการประชุมวิชาการระดับชาติ “พิบูลสงครามวิจัย” และนิทรรศการ “การพัฒนาศักยภาพการท่องเที่ยว” จากท้องถิ่นสู่อาเซียน วันที่ 19-20 กุมภาพันธ์ 2557 (หน้า 72/76). พิษณุโลก : มหาวิทยาลัยราชภัฏพิลบูลสงคราม.

ศุภชัย ธรรมศิริทรัพย์. (2559). การศึกษาค่าพลังงานความร้อนของเชื้อเพลิงอัดแท่งจากหญ้าเนเปียร์. วิทยนิพนธ์วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิทยาศาสตร์สิ่งแวดล้อม คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยบูรพา.

หทัย การณ์สูงเนิน และสุมนทิพย์ บุนนาค. (2557). การย่อยสลายน้ำมันเครื่องที่ใช้แล้วโดยสาหร่ายคลอเรลลา (Chlorella sp.) และสาหร่ายชินนิโคคอกคัส (Synechoccocus sp.). รายงานสืบเนื่องจากการประชุมวิชาการเสนอผลงานวิจัยระดับบัณฑิตศึกษา ครั้งที่ 15 (the 15th Graduate Research Conferences) (น. 828 – 835). มหาวิทยาลัยขอนแก่น.

อุดมศักดิ์ บุญมีรติ และพันธวัศ สัมพันธ์พานิช. (2563). การกำจัดสารหนูปนเปื้อนในกากโลหกรรมจากการทำเหมืองแร่ด้วยพืชพลังงานและจลนศาสตร์ไฟฟ้าอย่างยั่งยืน. วารสารสิ่งแวดล้อม, 24(4), 1-8.

AWWA, APHA, WPCF. (2017). Standard Methods for the Examination of Water and Wastewater. (23 rd ed.). Washington D.C. APHA.

Li, J., Zhao, Z., Li, D.,Tang, X., Feng, H., Qi, W., and Wang, Q. (2017). Multifunctional walnut shell layer used for oil/water mixtures separation and dyes adsorption. Appl. Surf. Sci, 419, 869-874.