อัตราส่วนที่เหมาะสมของขยะอินทรีย์และกากไขมันสำหรับผลิตวัสดุปรับปรุงดิน
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาอัตราการเกิดขยะมูลฝอยและกากไขมันของเทศบาลตำบลร่องคำ เก็บตัวอย่าง 7 วันต่อเนื่อง เป็นระยะเวลา 3 เดือน และศึกษาอัตราส่วนเหมาะสมของขยะอินทรีย์และกากไขมันในการผลิตวัสดุปรับปรุงดิน โดยนำขยะอินทรีย์ต่อกากไขมันมาผสมกันในอัตราส่วนขยะอินทรีย์ต่อกากไขมัน เท่ากับ 0:100, 100:0, 50:50, 20:80, 80:20, 40:60 และ 60:40 โดยน้ำหนัก ตามลำดับ นำวัสดุที่ผสมแล้วเข้าถังหมัก โดยทำการหมักแบบไม่เติมอากาศ เป็นระยะเวลา 90 วัน ผลการศึกษาพบว่าการเกิดขยะมูลฝอยเฉลี่ยวันละ 4,120 กิโลกรัม/วัน อัตราการเกิดขยะมูลฝอย 0.68 กิโลกรัม/คน-วัน ความหนาแน่นปกติเฉลี่ย 0.15 กิโลกรัม/ลิตร องค์ประกอบขยะมูลฝอยส่วนใหญ่เป็นพลาสติกและโฟม มีค่าร้อยละ 30.04 ผ้า ร้อยละ 19.15 และมูลฝอยเศษอาหาร เศษผัก ผลไม้ ร้อยละ 16.63 อัตราการเกิดกากไขมัน เท่ากับ 0.0012 กิโลกรัม/คน-วัน หรือเท่ากับ 0.0015 กิโลกรัม/ครัวเรือน-วัน ผลการศึกษาอัตราส่วนเหมาะสมของขยะอินทรีย์และกากไขมันในการผลิตวัสดุปรับปรุงดิน พบว่าอัตราส่วนวัสดุปรับปรุงดินของขยะอินทรีย์ต่อกากไขมันทุกอัตราส่วนมีค่าความเป็นกรด-ด่าง อยู่ในช่วง 5.8-11.3 ค่าการนำไฟฟ้า อยู่ในช่วง 10.45-13.03 เดซิซีเมน/เมตร ไนโตรเจนทั้งหมดมากที่สุดที่อัตราส่วนขยะอินทรีย์ต่อกากไขมัน 20:80 มีค่าร้อยละไนโตรเจนทั้งหมด เท่ากับ 0.00051 (5.14 มิลลิกรัม/กิโลกรัม) ฟอสฟอรัสที่เป็นประโยชน์ต่อพืชมากที่สุดที่อัตราส่วนขยะอินทรีย์ต่อกากไขมัน 60:40 มีค่าร้อยละฟอสฟอรัสที่เป็นประโยชน์ต่อพืชเท่ากับ 0.03394 (339.37 มิลลิกรัม/กิโลกรัม) โพแทสเซียมที่เป็นประโยชน์ต่อพืชมากที่สุดที่อัตราส่วนขยะอินทรีย์ต่อกากไขมัน 0:100, 60:40 และ 80:20 มีค่าโพแทสเซียมที่เป็นประโยชน์ต่อพืชไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ระดับ 0.05 ร้อยละโพแทสเซียมที่เป็นประโยชน์ต่อพืช เท่ากับ 0.02059, 0.01975 และ 0.01804 ตามลำดับ หรือมีค่าโพแทสเซียมที่เป็นประโยชน์ต่อพืชเท่ากับ 205.93, 197.51 และ 180.36 มิลลิกรัม/กิโลกรัม ตามลำดับ อินทรีย์วัตถุมากที่สุดที่อัตราส่วนขยะอินทรีย์ต่อกากไขมัน 40:60 มีค่าร้อยละอินทรีย์วัตถุเท่ากับ 2.139 อินทรีย์คาร์บอนมากที่สุดที่อัตราส่วนขยะอินทรีย์ต่อกากไขมัน 40:60 มีค่าร้อยละอินทรีย์คาร์บอนเท่ากับ 1.241
Article Details

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
##default.contextSettings.thaijo.licenseTerms##เอกสารอ้างอิง
กิตติ ชยางคกุล. (2553). ผลกระทบด้านสุขภาพและสิ่งแวดล้อมจากการจัดการขยะมูลฝอย: กรณีศึกษาการจัดการขยะมูลฝอยขององค์การบริหารส่วนตำบลคลองสาม อำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย, 2(1), 165-154.
ขวัญฤทัย ทองบุญฤทธิ์, ศุภรัตน์ เฮงตระกูลเวนิช, วิไลลักษณ์ เครือโป้ และปิยภรณ์ จันธิมา. (2561). ศึกษาปริมาณธาตุอาหารในปุ๋ยหมักใบจามจุรีและแหนแดง. สักทอง : วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (สทวท), 5(2), 47-54.
ขวัญฤทัย ทองบุญฤทธิ์, ศุภรัตน์ เฮงตระกูลเวนิช, วิไลลักษณ์ เครือโป้ และปิยภรณ์ จันธิมา. (2564). ประกาศกรมควบคุมมลพิษ เรื่อง หลักเกณฑ์และวิธีการคัดแยกองค์ประกอบมูลฝอย ณ สถานที่กำจัดมูลฝอย พ .ศ. 2564. กรุงเทพฯ : กรมควบคุมมลพิษ กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม.
ขวัญฤทัย ทองบุญฤทธิ์, ศุภรัตน์ เฮงตระกูลเวนิช, วิไลลักษณ์ เครือโป้ และปิยภรณ์ จันธิมา. (2564). รายงานสถานการณ์มลพิษของประเทศไทย ปี 2563. กรุงเทพฯ : กรมควบคุมมลพิษ กระทรวงทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม.
ขวัญฤทัย ทองบุญฤทธิ์, ศุภรัตน์ เฮงตระกูลเวนิช, วิไลลักษณ์ เครือโป้ และปิยภรณ์ จันธิมา. (2564). รายงานสถานการณ์สถานที่กำจัดขยะมูลฝอยชุมชนของประเทศไทย ปี พ.ศ. 2564. กรุงเทพฯ : เอพี คอนเน็กซ์.
เชิดชัย สมบัติโยธา และถวิล แสนตรง. (2561). ปริมาณ องค์ประกอบและค่าความร้อนของมูลฝอยที่เข้าสู่ระบบเตาเผามูลฝอยชุมชนขององค์การบริหารส่วนตำบลท่าสองคอน อำเภอเมือง จังหวัดมหาสาคาม. รายงานวิจัย มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม.
นัทพงศ์ จันทมาศ. (2557). กากไขมันเหลือใช้ไม่ไร้ประโยชน์ การใช้ประโยชน์จากของเสียเหลือทิ้ง. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยอีสเทิร์นเอเชีย ฉบับวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี, 8(1), 47-54.
ประกายรุ้ง ศรีนวลปาน และวนิดา ชูอักษร. (2562). การศึกษาปริมาณ ลักษณะของขยะ และความรู้ความเข้าใจในการจัดการขยะของนักท่องเที่ยว กรณีศึกษาตลาดริมน้ำวัดศาลเจ้า จังหวัดปทุมธานี. วารสารการแพทย์และสาธารณสุข มหาวิทยาลัยอุบลราชธานี, 2(3), 148-155.
วิชาการเกษตร, กรม. (2548). ประกาศกรมวิชาการเกษตร เรื่อง มาตรฐานปุ๋ยอินทรีย์ พ.ศ. 2548. [Online]. Available : http://www.ratchakitcha.soc.go.th/ DATA/PDF/2548/00172707.PDF [2565, มีนาคม 1].
พระอนุชิต นางาม (อตฺถยุตฺโต) และสุนันทา เลาวัณย์ศิริ. (2564). การสำรวจองค์ประกอบของขยะมูลฝอยของวัดสามประเภท. วารสารวิจัยสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุบลราชธานี, 10(2), 108-117.
พีรยา วัชโรทัย และจำลอง โพธิ์บุญ. (2557). การจัดการขยะขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น: กรณีศึกษา เทศบาลตำบลเมืองแกลง จังหวัดระยอง. วารสารการจัดการสิ่งแวดล้อม, 10(2), 71-89.
พัฒนาที่ดิน, กรม. (2547). คู่มือการวิเคราะห์ตัวอย่างดิน น้ำ ปุ๋ย พืช วัสดุปรับปรุงดิน และการวิเคราะห์เพื่อตรวจรับรองมาตรฐานสินค้า เล่ม 1. กรุงเทพฯ : สำนักวิทยาศาสตร์เพื่อการพัฒนาที่ดิน.
พัฒนาที่ดิน, กรม. (2548). คู่มือการวิเคราะห์ตัวอย่างดิน น้ำ ปุ๋ย พืช วัสดุปรับปรุงดิน และการวิเคราะห์เพื่อตรวจรับรองมาตรฐานสินค้า เล่ม 2. กรุงเทพฯ : สำนักวิทยาศาสตร์เพื่อการพัฒนาที่ดิน.
พันธวัศ สัมพันธ์พานิช, กรองแก้ว ทิพยศักดิ์ และเพ็ญรดี จันทร์ภิวัฒน์. (2562). การแปรรูปกากไขมันเป็นปุ๋ยหมักด้วยกระบวนการปรับปรุงคุณภาพขั้นต้น: กรณีศึกษาโรงแรมในพื้นที่เกาะสมุย จังหวัดสุราษฎร์ธานี. วารสารวิทยาศาสตร์บูรพา, 24(1), 326-339.
ราชกิจจานุเบกษา. (2535). พระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. 2535. [Online]. Available: https://sme.go.th/upload/mod_ download/a136-20-9999-update.pdf [2565, มีนาคม 1].
อนันต์ชัย เขื่อนธรรม (2549). วิธีการทางสถิติและการวิเคราะห์ข้อมูล. กรุงเทพฯ : ์มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์.