การพัฒนาระบบตู้ส่งงานอัจฉริยะด้วยเทคโนโลยีอินเทอร์เน็ตของสรรพสิ่ง

Main Article Content

ลัดดาวัลย์ จำปา
จรายุทธ ประทีปวรกาญจน์

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาระบบและสร้างตู้ส่งงานอัจฉริยะด้วยเทคโนโลยีอินเทอร์เน็ตของสรรพสิ่ง การพัฒนาแบ่งออกเป็น 3 ส่วน คือ ส่วนที่หนึ่งโครงสร้างของตู้ส่งงาน มีขนาดความกว้าง 35 เซนติเมตร ความยาว 31.2 เซนติเมตร และความสูง 42 เซนติเมตร ช่องส่งงาน ความกว้าง 22 เซนติเมตร ความยาว 2 เซนติเมตร มีจอแสดงผลแสดงสถานะพร้อมใช้งาน เลือกใช้วัสดุไม้เนื้อแข็ง หนา 10 มิลลิเมตร รับเอกสารได้มากกว่า 1,000 แผ่น ส่วนที่สอง คือการเขียนโปรแกรมเพื่อเชื่อมต่อระหว่าง Wi-Fi กับบอร์ดไมโครคอนโทรลเลอร์ (Node MCU ESP8266) ร่วมกับการแจ้งเตือนผ่านแอปพลิเคชันไลน์ และส่วนที่สาม คือเซนเซอร์ที่ใช้ในการตรวจจับวัตถุที่ส่งผ่านช่องส่งงาน ทำหน้าที่ตรวจนับเพื่อแจ้งเตือนไปที่แอปพลิเคชันไลน์ เซนเซอร์วัดระยะทางจะถูกติดตั้งภายในตู้ส่งงาน วัดระยะห่างระหว่างชิ้นงานและฝาตู้ด้านบน ผลการทดสอบประสิทธิภาพการทำงาน เมื่อการส่งงานเซนเซอร์ตรวจจับวัตถุจะส่งข้อความไปยังแอปพลิเคชันไลน์เพื่อแจ้งเตือนการส่งงานว่า “มีการบ้านมาส่ง” สำหรับระยะในการติดตั้งเซนเซอร์ตรวจจับวัตถุคือภายในตู้ส่งงานด้านบนประสิทธิภาพตรวจจับที่ระยะ 8.78 เซนติเมตร ประสิทธิภาพการแจ้งเตือนการส่งงานไปยังแอปพลิเคชันไลน์ ความถูกต้องในการทำงานคิดเป็นร้อยละ 100 และจากการพัฒนาระบบตู้ส่งงานอัจฉริยะด้วยเทคโนโลยีอินเทอร์เน็ตของสรรพสิ่งนั้น เมื่อครบกำหนดส่งงานจะนำงานออกจากตู้ส่งงานทั้งหมด หากพบว่ามีการส่งงานหลังจากนี้คืองานที่ส่งล่าช้า กรณีที่ไม่ได้นำงานออกจากตู้ส่งงานหากครบกำหนดส่งงานจะมีระบบการตรวจสอบแบบย้อนกลับโดยดูจากเวลาที่แจ้งเตือนผ่านแอปพลิเคชันไลน์ ความพึงพอใจของผู้ใช้งานที่มีต่อระบบตู้ส่งงานอัจฉริยะด้วยเทคโนโลยีอินเทอร์เน็ตของสรรพสิ่ง โดยรวมอยู่ในระดับมาก (equation = 4.23, S.D. = 0.20) มีข้อเสนอแนะในการพัฒนาระบบตู้ส่งงานอัจฉริยะในครั้งนี้คือควรมีระบบยืนยันตัวตนของผู้ส่งงานจะเป็นการเพิ่มความเชื่อมั่นให้กับเจ้าของงาน

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
จำปา ล., & ประทีปวรกาญจน์ จ. (2026). การพัฒนาระบบตู้ส่งงานอัจฉริยะด้วยเทคโนโลยีอินเทอร์เน็ตของสรรพสิ่ง. สักทอง : วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (สทวท.), 10(1), 63–77. สืบค้น จาก https://li02.tci-thaijo.org/index.php/gts/article/view/1953
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

ขวัญฤดี ฮวดหุ่น. (2560). อิทธิพลของแอปพลิเคชันไลน์ในการสื่อสารยุคปัจจุบัน. วารสารศิลปะการจัดการ, 1(2), 75-88.

จักรพงษ์ มณีศรี. (2560). ตู้รับจดหมายแจ้งเตือนผ่าน Line Notify. เซนิคอนดักเตอร์ อิเล็กทรอนิกส์, 9(443), 48-53.

จิรวัฒน์ ตั้งวันเจริญ, อภินันทน์ มัณยานนท์, ศรัณยา วรินทรเวช, วรรษิษฐา อัครธนยวมนต์ และพิศิษฐ์ กันธทิพย์. (2564). กล่องรับจดหมายแจ้งเตือนผ่านแอปพลิเคชันไลน์โดยใช้พลังงานโซลาเซลล์. ใน การประชุมวิชาการและนำเสนอผลงานวิจัยระดับชาติ ครั้งที่ 8. วันที่ 29 พฤษภาคม พ.ศ. 2564 (หน้า 933-942). ขอนแก่น : มหาวิทยาลัยภาคตะวันออกเฉียงเหนือ.

จีราวุธ วารินทร์. (2561). Arduino UNO พื้นฐานสำหรับงาน IoT. กรุงเทพฯ : รีไวว่า.

เจตน์ งามประพฤติ, พุทธชาติ ยมกิจ และสัญญา พันธุ์แพง. (2563). กล่องจดหมายอัจฉริยะเพื่อบริษัทแอดไวซ์เชียงราย. ใน การประชุมวิชาการระดับชาติ วิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และนวัตกรรม ครั้งที่ 1. วันที่ 20 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2563(หน้า 748-755). เชียงใหม่ : มหาวิทยาลัยแม่โจ้.

เตือนใจ อาชีวะพนิช และภาคภูมิ คันธวิวรณ์. (2563). ตู้รับพัสดุอัจฉริยะ. ใน การประชุมวิชาการระดับชาติ ครั้งที่ 5. วันที่ 29-30 เมษายน พ.ศ. 2563(หน้า 245-252). พระนครศรีอยุธยา: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลสุวรรณภูมิ.

ทศพล บ้านคลองสี่. (2565). Practical Microcontroller & Programming with ARDUINO เรียนง่ายเป็นเร็ว. กรุงเทพฯ : ไอดีซีพรีเมียร์.

นพ มหิษานนท์. (2561). Arduino Stratup สนุกสุดเหวี่ยงกับเซนเซอร์. กรุงเทพฯ : คอร์ฟังก์ชัน.

ภาสกร พาเจริญ. (2562). พัฒนา IoT บนแฟลตฟอร์ม Arduino ด้วย NodeMCU. กรุงเทพฯ : โปรวิชั่น.

วราภรณ์ ไทยมา และวรพล อิทธิคเณศร. (2563). การเปลี่ยนแปลงทางธุรกิจสู่เทคโนโลยีการสื่อสารในระบบ 5G. วารสารการอาชีวศึกษาภาคกลาง, 4(1), 11-16.

อิมรอน แวมง, อิสมาแอล พิทักษ์ลาวัลย์,อัฟฟาน มิมอ และพรรณี แพงทิพย์. (2563). การพัฒนาเว็บแอปพลิเคชันขอใช้บริการถ่ายสำเนาเอกสาทางวิชาการร่วมกับการแจ้งเตือนผ่านแอปพลิเคชันไลน์: กรณีศึกษาคณะวิทยาศาสตร์เทคโนโลยีและการเกษตร มหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา. วารสารวิชาการการประยุกต์ใช้เทคโนโลยีสารสนเทศ, 6(2), 61-71.

โอภาส เอี่ยมสิริวงศ์. (2560). การวิเคราะห์และออกแบบระบบ (ฉบับปรับปรุงเพิ่มเติม). กรุงเทพฯ: ซีเอ็ดยูเคชั่น.