รูปแบบภูมิปัญญาท้องถิ่นหมอพื้นบ้านด้านสมุนไพรในจังหวัดตาก

Main Article Content

กัญญพัชร พุฒโสม
พิจิตรา ยืนยั่ง

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์คือ 1. เพื่อศึกษาสภาพภูมิปัญญาท้องถิ่นหมอพื้นบ้านด้านสมุนไพรในจังหวัดตาก 2. เพื่อศึกษาลักษณะและกระบวนการภูมิปัญญาท้องถิ่นหมอพื้นบ้านด้านสมุนไพรในจังหวัดตาก และ 3. เพื่อศึกษารูปแบบภูมิปัญญาท้องถิ่นหมอพื้นบ้านด้านสมุนไพรของหมอยาสมุนไพร แต่ละอำเภอในจังหวัดตาก จำนวน 9 คน ผู้วิจัยใช้แบบสัมภาษณ์แบบเจาะลึก นำข้อมูลทั้งที่ได้จากการบันทึกข้อมูล การถอดเทปสัมภาษณ์ และการถ่ายภาพ มาทำการจัดหมวดหมู่ข้อมูลตามแต่ละประเภท ตามที่ผู้วิจัยได้ตั้งประเด็นไว้ และตรวจสอบอีกครั้งหนึ่งว่าข้อมูลที่ได้มามีความครบถ้วนเพียงใด มีความน่าเชื่อถือหรือไม่โดยการตรวจสอบแบบสามเส้า ผลการวิจัย (1) สภาพภูมิปัญญาหมอพื้นบ้านด้านสมุนไพรในจังหวัดตาก มีรากฐานภูมิปัญญาจากการสืบทอดมาจากบรรพบุรุษด้วยการเรียนรู้และสั่งสมประสบการณ์ซึ่งใช้ภูมิปัญญาท้องถิ่นแก้อาการหรือรักษาโรคชาวบ้านในชุมชนด้วยสมุนไพรท้องถิ่นและคาถาตามความเชี่ยวชาญที่แตกต่างกันของหมอพื้นบ้าน (2) ลักษณะและกระบวนการภูมิปัญญาหมอพื้นบ้านด้านสมุนไพรในจังหวัดตาก มีลักษณะการสืบทอดจากบรรพบุรุษ การเรียนรู้จากตำรา และผู้รู้โดยการนำลักษณะพืชสมุนไพรที่สำคัญในท้องถิ่นที่มีสรรพคุณมาผ่านกระบวนที่เรียบง่ายและไม่ซับซ้อน เพื่อนำมาแก้อาการหรือรักษาโรคให้แก่ชาวบ้านในชุมชน และ (3) รูปแบบภูมิปัญญาหมอพื้นบ้านด้านสมุนไพรในจังหวัดตาก มีรูปแบบในการใช้ยาเพื่อแก้อาการหรือรักษาโรคจากการสืบทอดมาจากบรรพบุรุษซึ่งใช้สมุนไพรเพื่อแก้อาการหรือรักษาโรคทางกายและใช้คาถาเพื่อการรักษาทางจิตใจ ประกอบด้วย ยาฝน ยาต้ม ยาลูกกลอน และยาทา

Article Details

รูปแบบการอ้างอิง
พุฒโสม ก., & ยืนยั่ง พ. (2026). รูปแบบภูมิปัญญาท้องถิ่นหมอพื้นบ้านด้านสมุนไพรในจังหวัดตาก. สักทอง : วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (สทวท.), 12(2), 17–24. สืบค้น จาก https://li02.tci-thaijo.org/index.php/gts/article/view/2001
ประเภทบทความ
บทความวิจัย

เอกสารอ้างอิง

กัณฑ์วีร์ วิวัฒน์พาณิชย์. (2567). ความเชื่อกับการดูแลสุขภาพสังคมวิทยาและมานุษยวิทยาศาสตร์การแพทย์. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

โกมาตร จึงเสถียรทรัพย์. (2565). แนวคิดไทยเรื่องการเจ็บไข้ได้ป่วย. ศูนย์ประสานงานการพัฒนาการแพทย์และเภสัชกรรมแผนไทย กองแผนงานสาธารณสุข.

ฉลาดชาย รมิตานนท์. (2566). ความหลากหลายทางชีวภาพ: ภูมิปัญญาท้องถิ่นกับการพัฒนา. ใน วิวัฒน์ คติธรรมนิตย์(บรรณาธิการ), สิทธิชุมชน: การกระจายอำนาจจัดการทรัพยากร. สถาบันชุมชนท้องถิ่นพัฒนา.

บุญศรี เลิศวิริยจิตต์. (2564). คลังภูมิปัญญาหมอพื้นบ้านกับสมุนไพรชุมชนภาคอีสาน (รายงานการวิจัย). มหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา.

พรชัย ลุยะพันธ์. (2567). รายงานการสาธารณสุขไทย ด้านการแพทย์แผนไทย การแพทย์พื้นบ้านและการแพทย์ทางเลือก 2565-2567 (พิมพ์ครั้งที่ 2). โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.

มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช. (2567). เอกสารการสอนชุดวิชาแนวคิดและทฤษฎีการแพทย์แผนไทย หน่วยที่ 1-7 (พิมพ์ครั้งที่ 2). มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.

รุจินาถ อรรถสิษฐ์. (2561). การศึกษาองค์ความรู้หมอยาพื้นบ้าน (พิมพ์ครั้งที่ 2). สำนักกิจการโรงพิมพ์องค์การสงเคราะห์ทางผ่านศึกในพระบรมราชูปถัมภ์.

วิชัย โชควิวัฒน์. (2566). กระบวนทัศน์การแพทย์แผนไทย (พิมพ์ครั้งที่ 2). โรงพิมพ์องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึกในพระบรมราชูปถัมภ์.

สุด แสงวิเชียร. (2567). การสร้างและการจัดการองค์ความรู้ภูมิปัญญาไทย สุขภาพวิถีไทย. ยูซ่า การพิมพ์.

สุรเกียรติ อาชานานุภาพ. (2560). สถานการณ์ปัจจุบันของการแพทย์แผนไทย: ในการแพทย์แผนไทย ภูมิปัญญาในการพึ่งตนเอง. โรงพิมพ์เครื่องเขียน เอช.เอ็น.

สุมิตร สุวรรณ. (2563). การพัฒนากระบวนการสืบทอดภูมิปัญญาหมอพื้นบ้านในประเทศไทยและสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว. มหาวิทยาลัยราชภัฏเลย.

สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดตาก. (2568). รายงานสถิติการแพทย์แผนไทย ประจำปี 2567. กระทรวงสาธารณสุข.

เสาวนีย์ กุลสมบูรณ์. (2565). สถานการณ์และความเคลื่อนไหวด้านการพัฒนาการแพทย์พื้นบ้านไทยประเทศไทย. โรงพิมพ์ชุมนุมสหกรณ์การเกษตรแห่งประเทศไทย.