ประสิทธิภาพกับดักและเหยื่อล่อสําเร็จรูป ในการดักจับแมลงวันในแหล่งเพาะพันธุ์

บทคัดย่อ

การศึกษากึ่งทดลองภาคสนามจากการใช้กับดักและเหยื่อล่อ 4 แบบ คือ กรงดักขอนตาล+เศษเนื้อ ถุงดัก สําเร็จรูป+เศษเนื้อ กรงดักขอนตาล+เหยื่อสําเร็จรูป และถุงดักสําเร็จรูป+เหยื่อสําเร็จรูป จับแมลงวันตามแหล่งเพาะพันธุ์ 3 แห่ง คือ ตลาดสด คอกสัตว์ และกองขยะ โดยบันทึกจำนวนแล้วหาค่าเฉลี่ยจำนวนแมลงวันที่จับได้อย่างต่อเนื่อง 5 วันเป็นดัชนีชี้วัดประสิทธิภาพ พบว่า ความหนาแน่นแมลงวันจากแหล่งเพาะพันธุ์ข้างต้น เฉลี่ย 16, 59 และ 310 ตัว/ตารางเมตร ตามลำดับ และทุกแหล่งเพาะพันธุ์ปรากฏค่าเฉลี่ยจำนวนแมลงวันที่จับได้สูงที่สุดมาจากกรงดักขอนตาล เศษเนื้อ รองลงมาเป็นกรงดักขอนตาล+เหยื่อสําเร็จรูป โดยทั้ง 2 แบบไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสําคัญทางสถิติ (P -value = 0.710) แต่จะแตกต่างกับถุงดักสําเร็จรูป เศษเนื้อ และถุงดัก สําเร็จรูป+เหยื่อสําเร็จรูปอย่างมีนัยสําคัญ (P -value = 0.000) ชนิดแมลงวันที่จับได้ส่วนใหญ่เป็นแมลงวันบ้าน (Musca domestica) กับแมลงวันหัวเขียว (Metallic fly) ข้อมูลข้างต้น ได้ชี้บอกประสิทธิภาพกรงดักขอนตาล +เศษเนื้อ และกรงดักขอนตาล+เหยื่อสําเร็จรูป มีความเหมาะสมในการใช้ควบคุมแมลงวัน โดยผู้วิจัยเสนอแนะว่าควรมีการพัฒนากับดักดังกล่าวให้สามารถป้องกันการรบกวนเหยื่อล่อจากสัตว์อื่นตลอดระยะเวลาที่ใช้งาน