การวิเคราะห์ความต้องการระบบสารสนเทศครัวเรือนยากจนของเจ้าหน้าที่หน่วยงานภาครัฐ ในจังหวัดนครราชสีมา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ความต้องการของระบบสารสนเทศครัวเรือนยากจนในมุมมองของเจ้าหน้าที่ภาครัฐ และพัฒนากรอบแนวคิด Sequential Mixed-Methods Requirements Analysis Framework (SMRAF) สำหรับโครงการระบบสารสนเทศภาครัฐ ดำเนินการวิจัยในจังหวัดนครราชสีมา โดยใช้ระเบียบวิธีวิจัยแบบผสมผสานเชิงลำดับขั้นสำรวจ (QUAL quan) กับผู้เข้าร่วมจำนวน 20 คน จาก 10 หน่วยงานภาครัฐ ระยะเชิงคุณภาพใช้การสนทนากลุ่มร่วมกับการวิเคราะห์เชิงเนื้อหาแบบ thematic analysis เพื่อสกัดประเด็นความต้องการของระบบ ส่วนระยะเชิงปริมาณใช้แบบสอบถามมาตรประมาณค่า Likert 5 ระดับ และกรอบแนวคิด MoSCoW prioritization เพื่อยืนยันและจัดลำดับความสำคัญของความต้องการระบบ ผลการศึกษาพบความต้องการหลัก 5 ด้าน ได้แก่ (1) การเข้าถึงและการใช้งานระบบ (2) ความครอบคลุมและคุณภาพข้อมูล (3) การลดความซ้ำซ้อนของข้อมูล (4) การรายงานผลและการวิเคราะห์ข้อมูล และ (5) การบูรณาการระบบ โดยประเด็นการลดความซ้ำซ้อนของข้อมูลได้รับการจัดลำดับความสำคัญสูงสุด (
= 4.75, SD = 0.44) และถูกจัดอยู่ในระดับ Must Have เจ้าหน้าที่จากทุกหน่วยงานสะท้อนปัญหาการปรากฏซ้ำของข้อมูลครัวเรือนเดียวกันในหลายฐานข้อมูล ซึ่งส่งผลต่อความถูกต้องของการให้ความช่วยเหลือประชาชน นอกจากนี้ ผลการวิเคราะห์เชิงปริมาณยังยืนยันผลการศึกษาเชิงคุณภาพในประเด็นที่ 1–4 และสะท้อนความแตกต่างด้านความรอบรู้ดิจิทัลระหว่างกลุ่มผู้ใช้ในประเด็นการบูรณาการระบบ งานวิจัยนี้นำเสนอชุดความต้องการของระบบสารสนเทศครัวเรือนยากจนที่ผ่านการตรวจสอบในบริบทประเทศไทย และเสนอกรอบ SMRAF สำหรับใช้ในการวิเคราะห์ความต้องการของโครงการระบบสารสนเทศภาครัฐที่มีผู้มีส่วนได้ส่วนเสียหลากหลายระดับความเข้าใจด้านเทคโนโลยีสารสนเทศ
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
##default.contextSettings.thaijo.licenseTerms##เอกสารอ้างอิง
กรมการพัฒนาชุมชน. (2565). ระบบ TPMAP: Thai People Map and Analytics Platform คู่มือการใช้งานสำหรับเจ้าหน้าที่ (พิมพ์ครั้งที่ 3). กระทรวงมหาดไทย.
กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. (2565). รายงานสถานการณ์ทางสังคมของกลุ่มเปราะบาง ประจำปี 2565. กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์.
กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม. (2565). รายงานการพัฒนาระบบบริการดิจิทัลภาครัฐสำหรับการช่วยเหลือกลุ่มเปราะบางหลังวิกฤต COVID-19. กระทรวงดิจิทัลเพื่อเศรษฐกิจและสังคม.
วีระพงศ์ มาลัย, สมชาย ประดับนาค และนุชรีย์ สิงห์คำ. (2566). ความพร้อมด้าน e-Government และอุปสรรคในระดับท้องถิ่น: กรณีศึกษาจังหวัดภาคตะวันออกเฉียงเหนือ. วารสารการบริหารและการจัดการ, 13(2), 45–62.
สำนักงานพัฒนารัฐบาลดิจิทัล. (2565). กรอบสถาปัตยกรรมองค์กรภาครัฐ (Government Enterprise Architecture: GEA) ฉบับ 2.0. สพร.
สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. (2564). ระบบ Thai People Map and Analytics Platform (TPMAP): ฐานข้อมูลครัวเรือนยากจนใน 5 มิติ. สศช.
สุวิมล ว่องวาณิช. (2565). การพัฒนาและบูรณาการระบบสารสนเทศสวัสดิการสังคมในประเทศไทย. วารสารวิจัยและพัฒนา มหาวิทยาลัยราชภัฏ, 17(1), 1–20.
Braun, V., & Clarke, V. (2006). Using thematic analysis in psychology.Qualitative Research in Psychology, 3(2), 77–101. https://doi.org/10.1191/1478088706qp063oa
Braun, V., & Clarke, V. (2021). Thematic analysis: A practical guide. SAGE. https://uk.sagepub.com/en-gb/eur/thematic-analysis/book248481
Creswell, J. W., & Creswell, J. D. (2018). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches (5th ed.). SAGE.
Davis, F. D. (1989). Perceived usefulness, perceived ease of use, and user acceptance of information technology.MIS Quarterly, 13(3), 319–340. https://doi.org/10.2307/249008
Landis, J. R., & Koch, G. G. (1977). The measurement of observer agreement for categorical data.Biometrics, 33(1), 159–174. https://doi.org/10.2307/2529310
Laudon, K. C., & Laudon, J. P. (2022). Management information systems: Managing the digital firm (17th ed.). Pearson.
Morgan, D. L. (2019). Basic and advanced focus groups. SAGE.
Scholl, H. J., & Klischewski, R. (2007). E-government integration and interoperability: Framing the research agenda. International Journal of Public Administration, 30(8–9), 889–920. https://doi.org/10.1080/01900690701402668
Sommerville, I. (2016). Software engineering (10th ed.). Pearson.
Wiegers, K., & Beatty, J. (2013). Software requirements (3rd ed.). Microsoft Press.
