การศึกษาปริมาณโพลีฟีนอลและฤทธิ์การต้านเชื้อแบคทีเรียของสารสกัดจากเมล็ดลูกหยี (Dialium cochinchinense) เพื่อควบคุมปริมาณแบคทีเรียทั้งหมดในเนื้อวัว

Study of Polyphenol Content and Antibacterial Activity of Seed Extract from Velvet Tamarind (Dialium cochinchinense) for Controlling Total Bacterial in Meat

บทคัดย่อ

         ลูกหยีเป็นพืชยืนต้นเขตร้อนที่พบและเจริญเติบโตได้ดีในเขตพื้นที่ภาคใต้ของประเทศไทย เมล็ดลูกหยีถูกนำมาใช้ประโยชน์อย่างหลากหลาย ซึ่งในงานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อสกัดและวิเคราะห์หาปริมาณฟีโนลิกทั้งหมดจากเมล็ดลูกหยี รวมถึงศึกษาฤทธิ์การต้านเชื้อแบคทีเรียที่ก่อโรคในอาหาร 5 ชนิด ได้แก่ Bacillus cereus, Staphylococcus aureus, Escherichia coli, Pseudomonas fluorescens และ Salmonella typhimurium ด้วยวิธีการเจือจางในอาหารเลี้ยงเชื้อ ผลการทดลองพบว่า สารสกัดเมล็ดลูกหยีมีฤทธิ์ต้านเชื้อแบคทีเรียทั้ง 5 ชนิด ที่ความเข้มข้นสูงสุดที่ใช้ในการทดลอง โดยมีปริมาณสารฟีโนลิกทั้งหมดเท่ากับ เท่ากับ 825.69±25.65 mg GAE/kg extract และมีปริมาณฟลาโวนอยด์ทั้งหมดสูงถึง 426.32±62.25 mg QE/kg extract ซึ่งสารสกัดดังกล่าวมีความสามารถในการต้านเชื้อแบคทีเรียด้วยนัยสำคัญทางสถิติ (p < 0.05) นอกจากนี้ ฤทธิ์การต้านแบคทีเรียของสารสกัดเมล็ดลูกหยีที่ความเข้มข้น 25 มิลลิกรัมต่อมิลลิลิตร ยังแสดงให้เห็นถึงประสิทธิภาพในการควบคุมเชื้อแบคทีเรียที่ปนเปื้อนในเนื้อสัตว์ โดยเชื้อแบคทีเรียทั้งหมดในเนื้อสัตว์ลดลงจาก 7.58 ± 0.30 log CFU/g เหลือ 2.11 ± 0.12 log CFU/g ภายหลังการเก็บรักษาเป็นเวลา 30 วัน ซึ่งลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < 0.05) เมื่อเปรียบเทียบกับสารละลายน้ำ ผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่าสารสกัดจากเมล็ดลูกหยีมีศักยภาพในการพัฒนาเป็นสารกันเสียธรรมชาติสำหรับอาหาร และเป็นข้อมูลพื้นฐานที่สำคัญสำหรับการต่อยอดงานวิจัยในการพัฒนาผลิตภัณฑ์และนวัตกรรมอาหารในอนาคต