ประสิทธิภาพของสารเคมี 3 ชนิด (โพรคลอราซ, ไซโปรโคนาโซล และไพราโคล สโตรบิน) ต่อการควบคุมเชื้อรา Lasiodiplodia theobromae สาเหตุโรคผลเน่าในทุเรียน

บทคัดย่อ

ปัญหาการแพร่ระบาดของโรคผลเน่าทุเรียนสร้างความเสียหายอย่างรุนแรงให้กับเกษตรกรผู้ปลูกทุเรียนอย่างมาก เพราะทำให้ผลทุเรียนหลุดร่วงหล่น ส่งผลโดยตรงต่อผลผลิตทุเรียน จำเป็นต้องหาวิธีการป้องกันกำจัดโรคผลเน่าของทุเรียน โดยงานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสิทธิภาพของสารเคมีกำจัดเชื้อรา 3 ชนิด คือ โพรคลอราซ, ไซโปรโคนาโซล และไพราโคลสโตรบิน ต่อการควบคุมเชื้อรา Lasiodiplodia theobromae สาเหตุโรคผลเน่าในทุเรียน เริ่มต้นจากแยกเชื้อราสาเหตุโรคจากส่วนผลทุเรียนที่แสดงอาการของโรค หลังจากแยกเชื้อราและจัดจำแนกทางชีวโมเลกุลแล้ว พบว่าเป็นเชื้อรา L. theobromae จำนวน 3 ไอโซเลท คือ LT-1, LT-5 และ LT-10 ต่อมาได้ทดสอบการเกิดโรคกับผลทุเรียนเล็กตัดแต่ง (อายุ 70 วัน) พบว่าไอโซเลท LT-10 ก่อให้เกิดโรครุนแรงที่สุดถึง 100 เปอร์เซ็นต์ จากนั้นทดสอบกับสารกำจัดเชื้อรา 3 ชนิด ด้วยวิธี Poisoned food technique ที่ 5 ระดับความเข้มข้น (0, 10, 100, 500 และ 1000 มิลลิกรัมต่อลิตร พบว่าสารกำจัดเชื้อราโพรคลอราช สามารถควบคุมเชื้อรา LT-10 ได้ทุกความเข้มข้น โดยสามารถยับยั้งการเจริญเติบโตของเชื้อราสาเหตุได้ประมาณ 75- 100 เปอร์เซ็นต์ หลังจากนั้นทดสอบการชุบผลทุรียน (Dipping fruits) กับสารเคมี 3 ชนิด (โพรคลอราซ, ไซโปรโคนาโซล และไพราโคลสโตรบิน) ที่ระดับความเข้มข้น 100 กรัมต่อน้ำ 100 ลิตร พบว่าสารเคมีโพรคลอราซ มีประสิทธิภาพในการควบคุมการเกิดโรคและความรุนแรงของโรคดีที่สุด และมีเปอร์เซ็นต์การยับยั้งการเจริญของเชื้อสูงที่สุดถึง 80 เปอร์เซ็นต์ รองลงมา คือ สารเคมีไซโปรโคนาโซล และไพราโคลสโตรบิน ตามลำดับ และเมื่อผ่าผลทุเรียนเพื่อสังเกตการเข้าทำลายของเชื้อรา LT-10 ก็พบว่าผลทุเรียนที่ชุบสารเคมีทั้ง 3 ชนิด ไม่พบการเข้าทำลายถึงเนื้อทุเรียน โดยสรุปผลการทดลองในครั้งนี้แสดงให้เห็นว่าสารโพรคลอราซที่ความเข้มข้น 10, 100, 500 และ 1,000 มิลลิกรัมต่อลิตร มีประสิทธิภาพในการยับยั้งเชื้อราสาเหตุโรคผลเน่าของทุเรียนภายใต้สภาพห้องปฏิบัติการ แต่อย่างไรก็ตามการประยุกต์ใช้ในสภาพแปลงปลูกจริงควรมีการศึกษาทดสอบเพิ่มเติม เพื่อประเมินประสิทธิภาพ ความเหมาะสม และความปลอดภัยก่อนนำไปใช้ในแปลงทุเรียนจริงต่อไปในอนาคต