ความประณีตในการแกะสลักผักผลไม้: มุมมองและประสบการณ์ของช่างฝีมือผู้เชี่ยวชาญ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยเรื่องความประณีตในงานแกะสลักผักผลไม้ มุมมองและประสบการณ์ของช่างฝีมือผู้เชี่ยวชาญ เป็นงานวิจัยเชิงคุณภาพด้วยวิธีการศึกษาชาติพันธุ์วรรณนา(Ethnography) เพื่อศึกษาความหมาย แนวคิด และกระบวนการสร้างความประณีตในงานแกะสลักผักผลไม้ผ่านมุมมองและประสบการณ์ของช่างฝีมือแกะสลัก โดยการศึกษาเอกสาร การสังเกต และสัมภาษณ์เชิงลึกผู้ให้ข้อมูลหลักคือ ประกอบด้วยช่างฝีมือแกะสลัก ครูอาจารย์สอนแกะสลัก กรรมการตัดสินการแกะสลัก รวมทั้งสิ้นจำนวน 15 คน การวิเคราะห์เชิงเนื้อหา การตรวจสอบความถูกต้องและความน่าเชื่อถือของข้อมูลสามเส้า ผลการวิจัย พบว่า
ความประณีตในงานแกะสลักผักผลไม้สะท้อนถึงความละเอียด พิถีพิถัน และการใส่ใจในทุกขั้นตอนของการสร้างสรรค์ผลงาน ตั้งแต่การออกแบบไปจนถึงการเก็บรายละเอียดสุดท้าย เพื่อให้ผลงานมีความงดงาม สมบูรณ์ องค์ประกอบของความประณีตประกอบด้วย ความคมชัดของลวดลาย ความสมดุล ความสะอาดเรียบร้อย และความแม่นยำในการใช้เครื่องมือ ซึ่งแสดงถึงจิตวิญญาณ ความอดทน และความตั้งใจของช่างฝีมือ การฝึกฝนเพื่อให้เกิดความประณีตอาศัยการฝึกซ้ำ การเรียนรู้จากผู้อื่น การเปิดรับคำแนะนำ และการมีสมาธิในการทำงาน อีกทั้งยังได้รับอิทธิพลจากบริบททางวัฒนธรรม ค่านิยม และแรงบันดาลใจหลากหลายประการ เช่น ธรรมชาติ ศิลปะไทย ครูผู้ถ่ายทอด และเวทีการแข่งขัน การถ่ายทอดความประณีตสู่คนรุ่นใหม่จำเป็นต้องอาศัยการฝึกฝนอย่างต่อเนื่อง การปลูกฝังทัศนคติที่ดี และการสร้างสภาพแวดล้อมที่ส่งเสริมการเรียนรู้ แม้ในยุคปัจจุบันที่เทคโนโลยีเข้ามามีบทบาท ความประณีตยังคงเป็นมรดกทางวัฒนธรรมที่มีคุณค่าและคาดว่าจะยังคงอยู่ต่อไปในอนาคต
Article Details
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารเทคโนโลยีคหกรรมศาสตร์และนวัตกรรม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรีและคณาจารย์ท่านอื่นๆในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
เอกสารอ้างอิง
คนึงนิจ กัณหะกาญจนะ. (2554). ศิลปะการแกะสลักผักและผลไม้. สำนักพิมพ์โอเดียนสโตร์.
จริยา โกเมนต์, เฉลิมชัย ปัญญาดี, และปานแพร เชาวน์ประยูร. (2560). การวิจัยเชิงชาติพันธุ์วรรณนา: การวิจัยทางมานุษยวิทยาที่มากกว่าการศึกษากลุ่มชาติพันธุ์. วารสารอารยธรรมศึกษา โขง-สาละวิน, 8(2), 193–219. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jnuks/article/view/75073
ดาวรุวรรณ ถวิลการ. (2558). การวิจัยเชิงชาติพันธุ์วรรณนา: การศึกษาเชิงคุณภาพทางการบริหารการศึกษา. วารสารบริหารการศึกษา มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 11(1), 1–10. https://so02.tci thaijo.org/index.php/EDMKKU/ article/ view/ 48148/39972
ตระกูล จิตวัฒนากร, นันทนา ชวศิริกุลฑล, นพพงศ์ เกิดเงิน, และจำเนียร จวงตระกูล. (2567). การตรวจสอบแบบสามเส้าด้านนักวิจัย: กลยุทธ์เพื่อสร้างความเชื่อถือได้ในงานวิจัยเชิงคุณภาพ. วารสารชุมชนวิจัยและพัฒนาสังคม, 18(3), 521–532. https://doi.org/10.14456/nrru-rdi.2024.30
ณัฐวุฒิ สมบูรณ์ทวี และพิทักษ์ ศิริวงศ์. (2560). เรื่องเล่าอัตชีวประวัติของความสำเร็จในการเป็นนวัตกรรมส่วนบุคคล. วารสารวิจัยและพัฒนา วไลยอลงกรณ์ ในพระบรมราชูปถัมภ์ สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 12(1), 149–160. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/vrurdihsjournal/article/view/85215/68579
ประไพพิมพ์ สุธีวสินนนท์ และประสพชัย พสุนนท์. (2559). กลยุทธ์การเลือกตัวอย่างสำหรับการวิจัยเชิงคุณภาพวารสารปาริชาต, 29(2), 31–48. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/parichartjournal/article/view/69461
ศักรินทร์ หงส์รัตนาวรกิจ. (2565). ศิลปะการแกะสลักผักและผลไม้ร่วมสมัย. วารสารกระแสวัฒนธรรม, 23(44), 58–69. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/cultural_approach/article/view/254646
ศักรินทร์ หงส์รัตนาวรกิจ. (2566). การแข่งขันงานศิลปหัตถกรรมนักเรียน: วิเคราะห์หลักเกณฑ์การแข่งขันแกะสลักผักและผลไม้. วารสารกระแสวัฒนธรรม, 24(46), 42–55. https://so02.tci thaijo.org/index.php/cultural_approach/ article/view/261015
ศักรินทร์ หงส์รัตนาวรกิจ, เสริมศรี สงเนียม, และอัครพล ไวเชียงค้า. (2568). แนวทางสู่ความสำเร็จในการแข่งขันแกะสลักผักและผลไม้ระดับประเทศ: บทเรียนจากผู้ชนะเลิศงานมหกรรมการจัดการศึกษาท้องถิ่น ระดับประเทศปี 2567. วารสารคหกรรมศาสตร์และวัฒนธรรมอย่างยั่งยืน, 7(1), 1–15. https://so09.tci-thaijo.org/index.php/hecrmutp/ article/view/5239
ศักรินทร์ หงส์รัตนาวรกิจ, นรุตม์ชัย สมใจ และปรียนันทนา อินปรา. (2568). แกะสลักผักและผลไม้เชิงธุรกิจ . วารสารเทคโนโลยีคหกรรมศาสตร์และนวัตกรรม, 4(1), 1–13. https://doi.org/10.60101/jhet.2025.980
ศักรินทร์ หงส์รัตนาวรกิจ และขจร อิศราสุชีพ. (2566). มาลัยคล้องมือ: การเพิ่มมูลค่าจากรูปแบบมาลัยที่เปลี่ยนไป. วารสารกระแสวัฒนธรรม, 24(45), 76–87. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/cultural_approach/ article/view/259585
สุภชัย สุริยะกมล. (2559). รูปแบบและกระบวนการเรียนรู้เพื่อส่งเสริมความเป็นเลิศในการแกะสลักผักและผลไม้: กรณีศึกษาผู้ได้รับรางวัลจากการแข่งขันงานศิลปหัตถกรรม. วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต [ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ.
อัครพล ไวเชียงค้า, กาญจนา เฟื่องศรี, และอิทธิพล อเนกธนทรัพย์. (2566). กระบวนการประเมินผลงานการแข่งขันกระทงดอกไม้ธูปเทียนแพงานศิลปหัตถกรรมนักเรียนระดับชาติ ภาคกลาง ครั้งที่ 70. วารสารกระแสวัฒนธรรม, 24(46), 56–69. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/cultural_approach/article/view/261284
