การส่งเสริมศักยภาพความจำ ด้วยงานศิลปประดิษฐ์ของกลุ่มผู้สูงอายุชุมชนวัดเทวราชกุญชร กรุงเทพมหานคร
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การส่งเสริมศักยภาพความจำ ด้วยงานศิลปประดิษฐ์ ของกลุ่มผู้สูงอายุชุมชนวัดเทวราชกุญชร กรุงเทพมหานครมีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ศึกษาศักยภาพความจำด้วยการทำซ้ำกิจกรรมงานศิลปประดิษฐ์ ของกลุ่มผู้สูงอายุ ชุมชนวัดเทวราชกุญชร กรุงเทพมหานคร และ 2) ศึกษาความพึงพอใจต่อการจัดกิจกรรมงานศิลปประดิษฐ์ให้กับผู้สูงอายุ ชุมชนวัดเทวราชกุญชร กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ ผู้สูงอายุในชุมชนชุมชนวัดเทวราชกุญชร จำนวนทั้งสิ้น 20 คน จากการคัดเลือกแบบเจาะจง เก็บข้อมูลโดยใช้แบบประเมินความสามารถในการจดจำ แบบสอบถามความพึงพอใจ นำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์ด้วยสถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ การแจกแจงความถี่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัยพบว่า ผู้สูงอายุมีศักยภาพความจำจากการทำกิจกรรมศิลปประดิษฐ์ (มาลัยชำร่วย) โดยรวมอยู่ในเกณฑ์ดี ทั้งจากการประเมินครั้งที่ 1 (ค่าเฉลี่ย 2.70, S.D. = 0.09) และครั้งที่ 2 (ค่าเฉลี่ย 2.79, S.D. = 0.08) ซึ่งแสดงให้เห็นแนวโน้มความสามารถในการจดจำที่ดีขึ้น สอดคล้องกันมากขึ้น นอกจากนี้ ผู้สูงอายุมีความพึงพอใจโดยรวมต่อการจัดกิจกรรมในระดับมากที่สุด (ค่าเฉลี่ย 4.83, S.D. = 0.42) โดยเฉพาะด้านความรู้สึก ประสบการณ์ในการเข้าร่วม ในประเด็นความรู้สึกสนุก เพลิดเพลินกับการทำกิจกรรม ซึ่งมีผลประเมินความพึงพอใจสูงสุด (ค่าเฉลี่ย 4.95, S.D. = 0.22) การวิจัยนี้ชี้ให้เห็นว่ากิจกรรมศิลปประดิษฐ์ (มาลัยชำร่วย) สามารถการส่งเสริมความจำและสร้างความพึงพอใจให้แก่ผู้สูงอายุ
Article Details
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารเทคโนโลยีคหกรรมศาสตร์และนวัตกรรม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรีและคณาจารย์ท่านอื่นๆในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
เอกสารอ้างอิง
กนกวรรณ ทองตำลึง. (2564). คหกรรมศาสตร์กับการพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุ. Journal of Roi Kaensarn Academi, 6(12), 369–386.
กิติศาอร เหล่าเหมมณี, และ นันทรัตน์ เครืออินทร์. (2562). การเสริมสร้างความรู้ความเข้าใจและความสามารถในการคิดอย่างมีวิจารณญาณที่บูรณาการกับทักษะกระบวนการทางวิทยาศาสตร์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 โดยใช้วิธีการสืบเสาะหาความรู้ทางวิทยาศาสตร์. วารสารศิลปากรศึกษาศาสตร์วิจัย, 11(1), 270–287.
กิตติ์นิธิ เกตุแก้ว และโสมฉาย บุญญานันต์. (2566). การพัฒนาชุดกิจกรรมศิลปะภาพพิมพ์ปลอดสารพิษเพื่อส่งเสริมสุขภาวะสำหรับผู้สูงอายุ. วารสารวิจัยวิชาการ, 6(2), 305–322.
กรมสุขภาพจิต. (2563, 1 ตุลาคม). 93 วันสู่สังคม “คนชรา” 5 จังหวัด? คนแก่เยอะสุด-น้อยสุด. https://dmh.go.th/news-dmh/view.asp?id=30453
จารุวรรณ ก้านศรี, รังสิมันต์ สุนทรไชยา, นภัทร เตี๋ยอนุกูล, ภัทรวดี ศรีนวล, นภัสสร ยอดทองดี, และ เกรียงศักดิ์ ยศพิมพ์. (2560). ผลของโปรแกรมการฝึกความจำด้วยภูมิปัญญาท้องถิ่นต่อความสามารถในการจำของผู้สูงอายุที่มีความจำบกพร่องเล็กน้อย. พยาบาลสาร, 44(พิเศษ 2), 12–21.
จิตติมา ดำรงวัฒนะ. (2564). การสร้างฐานกิจกรรมการเรียนรู้ด้านการพึ่งตนเองในชุมชนบ้านคีรีวงเพื่อเข้าสู่บทเรียนรายวิชาปรัชญาของเศรษฐกิจพอเพียงกับการพัฒนาชุมชน. วารสารสังคมศาสตร์และมานุษยวิทยาเชิงพุทธ, 6(8), 14–28.
โชคชัย ทัพทวี, วรากร ทรัพย์วิระปกรณ์ และอนงค์ วิเศษสุวรรณ์. (2558). การเสริมสร้างการเข้าใจความรู้สึกผู้อื่นด้วยการปรึกษากลุ่มแบบยึดบุคคลเป็นศูนย์กลางของผู้ดูแลผู้ติดสารเสพติดในศูนย์ฟื้นฟูสมรรถภาพผู้ติดยาเสพติด. วารสารศึกษาศาสตร์, 26(2), 130–144.
ณีรนุช อาภาจรัส, อุไรพร ถินสถิตย์, ปาริชาติ จำนงการ, พรรนิกาญจน วังกุ่ม, กัลยลักษณ์ ทับทิมใส, ธีระ ศุภอุดมผล และวรยุทธ นาคอ้าย. (2565). การพัฒนามาตรฐานการจัดสิ่งแวดล้อมที่เหมาะสมกับผู้สูงอายุ. วารสารวิจัยทางวิทยาศาสตร์สุขภาพ, 16(1), 1-12.
ทิศนา แขมมณี. (2561). ศาสตร์การสอน: องค์ความรู้เพื่อการจัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 22). สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ไทยพีบีเอส. (2567, 9 ตุลาคม). น้ำเจ้าพระยาเพิ่มสูง เอ่อท่วมชุมชนวัดเทวราชกุญชร กทม. https://www.thaipbs.or.th/news/content/345137
บุญชม ศรีสะอาด. (2556). วิธีการทางสถิติสำหรับการวิจัย เล่ม 1 (พิมพ์ครั้งที่ 5). สุวีริยาสาส์น.
พวงรัตน์ ทวีรัตน์. (2540). วิธีการวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์และสังคมศาสตร์ (พิมพ์ครั้งที่ 7). สำนักทดสอบทางการศึกษาและจิตวิทยา มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ประสานมิตร.
ภาวิณี ศิริโรจน์. (2563). ชุดผลิตภัณฑ์ศิลปะประดิษฐ์เพื่อเป็นงานอดิเรกสำหรับผู้สูงอายุ (รายงานการวิจัย). มหาวิทยาลัยศิลปากร. มูลนิธิสถาบันวิจัยและพัฒนาผู้สูงอายุไทย. (2561). รายงานสถานการณ์ผู้สูงอายุไทย พ.ศ. 2560. คณะกรรมการผู้สูงอายุแห่งชาติ, กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์.
รินดา เจวประเสริฐพันธุ์. (2563). ผลของโปรแกรมกระตุ้นการรู้คิดในผู้สูงอายุที่มีภาวะการรู้คิดบกพร่องเล็กน้อย. พุทธชินราชเวชสาร, 37(2), 217–225.
สาริศ ศรีระวัตร. (2565). การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ในการเรียนรู้ด้านการจำคำศัพท์ภาษาอังกฤษด้วยเทคนิคการเรียนรู้แบบ Team–Game–Tournament (TGT) ร่วมกับ Blooket ของนักเรียนชั้นประถมศึกษาชั้นปีที่ 6 โรงเรียนอนุบาลพิจิตร [การค้นคว้าอิสระปริญญามหาบัณฑิต], มหาวิทยาลัยนเรศวร.
อุบลวรรณา เรือนทองดี และยุพา จิ๋วพัฒนกุล. (2565). การเสริมสร้างกิจกรรมส่งเสริมสุขภาพในผู้สูงอายุโดยใช้การมีส่วนร่วมของชุมชนเป็นฐาน. วารสารพยาบาลทหารบก, 23(1), 274–282.
Katz, L. C, & Rubin, M. (1999). Keep your brain alive: 83 neurobic exercises to help prevent memory loss and increase mental fitness. Workman Publishing.
