การออกแบบผลิตภัณฑ์กระเป๋าสตรีจากอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรม ของวิสาหกิจชุมชนผลิตภัณฑ์ผ้าไหมบ้านดู่ จังหวัดนครราชสีมา
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาลวดลายผ้าไหมจากอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรมของวิสาหกิจชุมชนผลิตภัณฑ์ผ้าไหมบ้านดู่ จังหวัดนครราชสีมา และการออกแบบผลิตภัณฑ์กระเป๋าสตรีจากอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรมของวิสาหกิจชุมชนผลิตภัณฑ์ผ้าไหมบ้านดู่ จังหวัดนครราชสีมา ประชากรและกลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ กลุ่มผู้เชี่ยวชาญด้านการทอผ้าไหม และด้านการออกแบบผลิตภัณฑ์จากผ้าไหม จำนวน 5 เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แบบสอบถาม สถิติวิเคราะห์ข้อมูล ได้แก่ ค่าความถี่
ผลการศึกษาพบว่า ลวดลายผ้าไหมจากอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรมของวิสาหกิจชุมชนผลิตภัณฑ์ผ้าไหมบ้านดู่ จังหวัดนครราชสีมา ได้แก่ ลวดลายต้นสน ลวดลายพวงเพชร และลวดลายพวงเพชร ส่วนการออกแบบผลิตภัณฑ์กระเป๋าสตรีจากอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรมของวิสาหกิจชุมชนผลิตภัณฑ์ผ้าไหมบ้านดู่ จังหวัดนครราชสีมา จำนวน 3 ประเภท ได้แก่ รูปทรงจากฟืมทอผ้า รูปทรงจากกระสวย และรูปทรงจากหลอดด้าย โดยผู้เชี่ยวชาญเลือกประเภทที่ 1 รูปทรงจากฟืมทอผ้า แบบร่างที่ 1 ประเภทที่ 2 รูปทรงจากกระสวย แบบร่างที่ 2 และประเภทที่ 3 รูปทรงจากหลอดด้าย แบบร่างที่ 2 ผลิตภัณฑ์กระเป๋าสตรีจากอัตลักษณ์ทางวัฒนธรรมของวิสาหกิจชุมชนผลิตภัณฑ์ผ้าไหมบ้านดู่ จังหวัดนครราชสีมา จึงเป็นการต่อยอดสร้างสรรค์ผลิตภัณฑ์จากอัตลักษณ์ของคนในชุมชนที่ช่วยส่งเสริมเศรษฐกิจ และสร้างรายได้ให้กับคนชุมชนได้
Article Details
บทความที่ได้รับการตีพิมพ์เป็นลิขสิทธิ์ของวารสารเทคโนโลยีคหกรรมศาสตร์และนวัตกรรม มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรี ข้อความที่ปรากฏในบทความแต่ละเรื่องในวารสารวิชาการเล่มนี้เป็นความคิดเห็นส่วนตัวของผู้เขียนแต่ละท่านไม่เกี่ยวข้องกับมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลธัญบุรีและคณาจารย์ท่านอื่นๆในมหาวิทยาลัยฯ แต่อย่างใด ความรับผิดชอบองค์ประกอบทั้งหมดของบทความแต่ละเรื่องเป็นของผู้เขียนแต่ละท่าน หากมีความผิดพลาดใดๆ ผู้เขียนแต่ละท่านจะรับผิดชอบบทความของตนเองแต่ผู้เดียว
เอกสารอ้างอิง
กมลรัตน์ อัตตปัญโญ. (2562). การศึกษาปัจจัยและภูมิปัญญาหัตถกรรมท้องถิ่นเครื่องจักสานด้วยไม้ไผ่เพื่อการออกแบบผลิตภัณฑ์ [วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต]. สถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง.
กรมป่าไม้. (2529). คู่มือการปฏิบัติงานเกี่ยวกับการอนุญาตไม้และของป่า.
กรมพัฒนาสังคมและสวัสดิการ. (2558). ถิ่น. กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์.
กรมพัฒนาสังคมและสวัสดิการ. (2566). แผนปฏิบัติราชการระยะ 5 ปี (พ.ศ. 2566–2570). กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์.
กระทรวงการพัฒนาสังคมและความมั่นคงของมนุษย์. (2565). แผนแม่บทการพัฒนากลุ่มชาติพันธุ์ในประเทศไทย.
กัมปนาท จันต๊ะคาด, นาวิน พรมใจสา, วรรณะ รัตนพงษ์ และธัญญลักษณ์ แซ่เลี้ยว. (2020). ความสัมพันธ์และความร่วมมือระหว่างประเทศของกลุ่มชาติพันธุ์ไทลื้อในอนุภูมิภาคลุ่มน้ำโขง: กรณีศึกษากลุ่มชาติพันธุ์ไทลื้อในประเทศไทย ลาว เมียนมาร์ และจีน จังหวัดเชียงราย. วารสารวิจัยราชภัฏพระนคร สาขามนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์, 15(2), 320–333.
โกมินทร์ วังอ่อน, ชาญชัย ฤทธิร่วม, วรรณะ รัตนพงษ์ และอารีย์ บินประทาน. (2566). การสร้างพื้นที่ทางสังคมวัฒนธรรมของกลุ่มชาติพันธุ์อาข่าและไตเขินในบริบทการค้าและการท่องเที่ยว อำเภอแม่สาย จังหวัดเชียงราย. วารสารสังคมศาสตร์และศาสตร์รวมสมัย, 4(2), 1–14.
ฉัตรรัชดา วิโรจน์รัตน์, กิตติศักดิ์ เรืองวชิระปัญญา, ภัทราพร ภาระนาค, สุพัตรา โสระธิวา และมนชยา สภานุชาด. (2568). การพัฒนาผลิตภัณฑ์กระเป๋าย่ามจากผ้าพื้นถิ่น อัตลักษณ์ชุมชน ตำบลมหาไชย จังหวัดกาฬสินธุ์. วารสารนวัตกรรมบริหารธุรกิจและการบัญชี, 1(1), 64–78.
เฉลิมศักดิ์ บุตรพวง, ทุน อี ซอว์ และธนชาติ เกิดเกรียงไกร. (2567). บทบาทผู้หญิงลาวและผู้หญิงพม่ายุคใหม่ในอารยธรรมลุ่มน้ำโขง. วารสารมนุษยสังคมศาสตร์, 2(3), 51–60.
ชนินทร์ จิตต์โกมุท. (2551). ความรู้เรื่องเครื่องหนัง. โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ณฐมนต์ ปัญจวีณิน. (2556, 6 กันยายน). ปรัชญาการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์ให้เกิดประสิทธิภาพ. GotoKnow. https://www.gotoknow.org/posts/268835
ญาณิศา โกมลสิริโชค. (2564). การพัฒนารูปแบบและคุณภาพของสินค้าสิ่งทอให้ผ่านเกณฑ์มาตรฐานผลิตภัณฑ์ชุมชน (รายงานการวิจัย). มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา.
ฐาปกรณ์ เครือระยา. (2562). ฮายลาย ฮายดอก เทคนิคงานเครื่องเขินบ้านนันทาราม จังหวัดเชียงใหม่. วารสารวิจิตรศิลป์, 10(1), 157–182.
ณัฐฐ์วัฒน์ สุทธิโยธิน. (2556, 15 เมษายน). การสืบทอดทางวัฒนธรรม (cultural inheritance) ที่ประสบความสำเร็จ. สีเสียด. http://nattawats.blogspot.com/2013/04/cultural-inheritance.html
ดู เคดิ. (2563). แนวทางการจัดการผลิตภัณฑ์ทางวัฒนธรรม ไม้แกะสลักบ้านซือเหอ มณฑลยูนนานและไม้แกะสลักบ้านถวาย จังหวัดเชียงใหม่. [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยบูรพา
เดวิด คินส์นีย์. (2551). Ecology and Religion [นิเวศวิทยากับศาสนา: จิตวิญญาณเชิงนิเวศในมุมมองต่างวัฒนธรรม] (ลภาพรรณ ศุภมันตรา, ผู้แปล). สวนเงินมีมา.
ตาล ต๋าคำจริง และคณะกรรมการหมู่บ้านห้วยน้ำขุ่นหมู่ที่ 1. (2566). แผนพัฒนาหมู่บ้านห้วยน้ำขุ่นหมู่ที่ 1 ตำบลแม่ฟ้าหลวง อำเภอแม่ฟ้าหลวง จังหวัดเชียงราย ปี 2567.
ทองเจือ เขียดทอง. (2556). ผ้าปักม้ง การพัฒนาลาย และผลิตภัณฑ์ตกแต่งภายในเพื่อเศรษฐกิจสร้างสรรค์. [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
ธานินทร์ ศิลป์จารุ. (2560). การวิจัยและวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วย SPSS และ AMOS (พิมพ์ครั้งที่ 17). บิสซิเนส อาร์แอนด์ดี
ธรรมรัตน์ บุญสุข. (2023). นวัตกรรมงานสร้างสรรค์การพัฒนาออกแบบลวดลายหนังใหญ่เพื่อการแปรรูปผลิตภัณฑ์กระเป๋าหนังสุภาพสตรี จังหวัดสิงห์บุรี. วารสารศิลปกรรมศาสตร์วิชาการ วิจัย และงานสร้างสรรค์, 10(2), 97–113.
บุษราคัม ยอดชะลูด, วรวรรธน์ ศรียาภัย, บุญยงค์ เกศเทศ และจารุวรรณ เบญจาทิกุล. (2565). อัตลักษณ์ภาษาคีตวรรณกรรมไตยหย่าเชียงราย. วารสารวิชาการมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุตรดิตถ์, 9(1), 28–49.
เบญจวรรณ สุขวัฒน์. (2558). การปรับตัวของกลุ่มชาติพันธุ์ไทเขิน:การต่อรองเพื่อสิทธิการเป็นพลเมือง ทางวัฒนธรรม. [วิทยานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต ไม่ได้ตีพิมพ์]. มหาวิทยาลัยมหาสารคาม.
ปฐมชัย กรเลิศ, จักรกฤษ จอมสวรรค์, ปฏิพัทธ์ มะจินดา และไพรัตน์ เตชนันท์. (2562). การพัฒนาผลิตภัณฑ์หมวกกุ๊บไตบ้านต่อแพ ตำบลแม่เงา อำเภอขุนยวม จังหวัดแม่ฮ่องสอน. วารสารบัญชีปริทัศน์ มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย, 4(1), 52–62.
พระครูไพโรจน์สุตรัตน์. (2567). แบบรายงานผลการดำเนินงานหน่วยอบรมประชาชนประจำตำบลแม่ฟ้าหลวง [เอกสารรายงานที่ไม่ได้ตีพิมพ์]. วัดบ้านห้วยน้ำขุ่น ตำบลแม่ฟ้าหลวง อำเภอแม่ฟ้าหลวง จังหวัดเชียงราย.
พระนคร ปรังฤทธิ์ และจินตนา มัธยมบุรุษ. (2553). เครื่องสักการะและเครื่องประกอบพิธีในพุทธศาสนา เมืองเชียงตุง เล่ม 1. โครงการศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนาประเทศเพื่อนบ้าน สำนักวิชาการ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตเชียงใหม่.
พระนคร ปรังฤทธิ์, จินตนา มัธยมบุรุษ และรุ่งทิพย์ กล้าหาญ. (2552). ประเพณี 12 เดือนเมืองเชียงตุง. โครงการศูนย์ศึกษาพระพุทธศาสนาประเทศเพื่อนบ้าน สำนักวิชาการ มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย วิทยาเขตเชียงใหม่.
วิบูล ลี้สุวรรณ. (2553). นามานุกรมเครื่องจักสาน. เมืองโบราณ.
สำนักงานศิลปวัฒนธรรมร่วมสมัย กระทรวงวัฒนธรรม. (2552, 9 มกราคม). อุตสาหกรรมวัฒนธรรม/อุตสาหกรรมสร้างสรรค์ คืออะไร. OCAC FOR YOU. http://ocac4u.blogspot.com/2009/01/blog-post.html
อานันท์ กาญจนพันธุ์. (2551). พหุวัฒนธรรมในบริบทของการเปลี่ยนผ่านทางสังคมและวัฒนธรรม (รายงานการวิจัย). ศูนย์ภูมิภาคทางสังคมศาสตร์และการพัฒนาอย่างยั่งยืน คณะสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
