การพัฒนาระบบสารสนเทศชุมชน เพื่อการจัดการธนาคารขยะรีไซเคิล โดยบูรณาการแนวคิด SDLC กับกระบวนการวิศวกรสังคม

ผู้แต่ง

  • ชัยศิริ สนิทพลกลาง คณะวิทยาการสารสนเทศ มหาวิทยาลัยบูรพา
  • ไพโรจน์ สมุทรักษ์ คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม
  • สิริทิพ วะศินรันต์ คณะวิทยาศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏจันทรเกษม

DOI:

https://doi.org/10.57260/stc.2026.1263

คำสำคัญ:

ระบบสารสนเทศชุมชน , กระบวนการวิศวกรสังคม , วงจรพัฒนาซอฟต์แวร์ , ธนาคารขยะรีไซเคิล

บทคัดย่อ

งานวิจัยนี้เป็นการวิเคราะห์รูปแบบการดำเนินงาน การออกแบบ และการพัฒนาระบบสารสนเทศชุมชนสำหรับการจัดการธนาคารขยะรีไซเคิล ซึ่งบูรณาการวงจรการพัฒนาซอฟต์แวร์ (SDLC) เข้ากับวิศวกรสังคมภายในกรอบการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม (PAR) ในพื้นที่เทศบาลตำบลสามง่ามพัฒนา อำเภอหันคา จังหวัดชัยนาท กระบวนการวิจัยประกอบด้วย 5 ขั้นตอนของ SDLC โดยใช้เครื่องมือวิศวกรสังคม 5 รายการ ได้แก่ ฟ้าประทาน, นาฬิกาชีวิต, ไทม์ไลน์พัฒนาการ, ไทม์ไลน์กระบวนการ และ M.I.C. Model เพื่อเก็บข้อมูลเชิงลึกและออกแบบระบบสารสนเทศที่สอดคล้องกับบริบทของชุมชน ผลลัพธ์ที่ได้คือระบบระบบสารสนเทศชุมชนที่สามารถลดภาระงานเอกสาร เพิ่มความโปร่งใส และส่งเสริมการมีส่วนร่วมของประชาชนในการจัดการข้อมูลของธนาคารขยะ ระบบที่พัฒนาขึ้นได้รับการประเมินคุณภาพโดยผู้เชี่ยวชาญตามกรอบ ISO/IEC 25010 มีค่าเฉลี่ย 4.42 และการประเมินความพึงพอใจจากผู้ใช้งานจริงในชุมชนอยู่ในระดับสูง ค่าเฉลี่ย 4.51 สะท้อนถึงคุณภาพของระบบทั้งในด้านการใช้งาน ความเสถียร และความยั่งยืนในระยะยาว

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

กฤษณะ คำดีตัน และ จักรกฤษณ์ โปณะทอง. (2566). แนวทางการพัฒนาทักษะวิศวกรสังคมของนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏกลุ่มภาคเหนือ.วารสาร มจร อุบลปริทรรศน์, 9(3), 353-366. https://so06.tci-thaijo.org/index.php/mcjou/article/view/274900

เกสสิณี ตรีพงศ์พันธุ์. (2564). การบูรณาการวิศวกรสังคมสำหรับการท่องเที่ยววิถีชีวิตในชนบทของไทยสู่ความยั่งยืน. วารสารบริหารธุรกิจและสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรามคำแหง, 4(3), 16-32. https://so02.tci-thaijo.org/index.php/ibas/article/view/250105

จิตราภรณ์ ธาราพิทักษ์วงศ์. (2566). การพัฒนารูปแบบสารสนเทศที่เหมาะสมเพื่อเพิ่มศักยภาพการท่องเที่ยว อย่างยั่งยือำเภอแม่วาง จังหวัดเชียงใหม่ โดยการมีส่วนร่วมของชุมชน. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏบุรีรัมย์ (ออนไลน์), 7(1), 1-18. https://ph02.tci-thaijo.org/index.php/scibru/article/view/247839

พัชราภรณ์ หงษ์สิบสอง. (2564). การพัฒนาเว็บแอปพลิเคชันเพื่อการจัดการข้อมูลธนาคารขยะโดยการมี ส่วนร่วมของชุมชนมหาโพธิ์ อำเภอเมือง จังหวัดน่าน. วารสารวิชาการการจัดการเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏมหาสารคาม, 8(1), 73-86. https://ph02.tci-thaijo.org/index.php/itm-journal/article/view/243976

พรรณเพ็ญ สิทธิพัฒนา และ เรวดี ศักดิ์ดุลยธรรม. (2566). การพัฒนาระบบสารสนเทศทางการบัญชีของ ธนาคารแยกขยะประกันชีวิตชุมชนคุณธรรมวัดโคนอนมหาสวัสดิ์ จังหวัดนนทบุรี. วารสารวิชาการสังคมศาสตร์ เครือข่ายวิจัยประชาชื่น, 5(3), 42-65. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/prn/article/view/272461

นิเวศ เผื่อนทิม, ภัทราพร โชคไพบูลย์ และ สุธีนี วงศ์วัฒนานุกุล. (2567). การเพิ่มศักยภาพวิศวกรสังคมสู่การพัฒนาท้องถิ่นอย่างยั่งยืน. Lawarath Social E-Journal, 6(1), 181-200. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/lawarathjo/article/view/270690

รัตนา ชินบุตรานนท์. (2568). การเสริมพลังการบริหารชุมชนยุคใหม่ด้วยปัญญาประดิษฐ์: ทางสู่ความยั่งยืน. วารสารสหวิทยาการนวัตกรรมปริทรรศน์, 8(2), 256-268. https://so04.tci-thaijo.org/index.php/jidir/article/view/278550

รัตนา ทิมเมือง, และ สรวล สรรค์พจนอารี. (2562). การสื่อสารแบบมีส่วนร่วมเพื่อจัดการขยะชุมชนกรณี ศึกษา ตำบลศีรษะจรเข้น้อย อำเภอบางเสาธง จังหวัดสมุทรปราการ. มหาวิทยาลัยหัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ.

ศิริรัตน์ เช็งเส็ง, สุทัศน์ กำมณี และ กรัณย์ พลวิวรรธมงคล. (2567). แนวทางการสร้างทักษะซอฟต์สกิล ด้วยกระบวนการวิศวกรสังคมสำหรับนักศึกษามหาวิทยาลัยราชภัฏกาญจนบุรี. วารสารมจรกาญจนปริทรรศน์, 4(2), 236-246. https://so05.tci-thaijo.org/index.php/Kanchana-editor/article/view/273722

เอกราช ดีนาง, คณิศรา ธัญสุนรสกุล และ ฐิรพร ไพศาล. (2566). การพัฒนาตัวบ่งชี้ทักษะวิศวกร สังคมของนักศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี. วารสารสหวิทยาการวิจัยและวิชาการ, 3(4), 371-388. https://so03.tci-thaijo.org/index.php/IARJ/article/view/268961

Conceição, P. (2020). Human development report 2020-the next frontier: Human development and the anthropocene. United Nations Development Programme: Human Development Report.

Estdale, J., & Georgiadou, E. (2018). Applying the ISO/IEC 25010 quality models to software product. In European Conference on Software Process Improvement, (pp. 492-503). Cham: Springer International Publishing.

Kumar, M., & Rashid, E. (2018). An efficient software development life cycle model for developing software project. International Journal of Education and Management Engineering, 8(6), 59-68. https://doi.org/10.5815/ijeme.2018.06.06

Preece, J., Rogers, Y., Sharp, H., Benyon, D., Holland, S., & Carey, T. (1994). Human-computer interaction. Addison-Wesley Longman Ltd.

Ramaano, A. I. (2023). Geographical information systems in sustainable rural tourism and local community empowerment: A natural resources management appraisal for Musina Municipality’Society. Local Development & Society, 4(1), 74-105. https://doi.org/10.1080/26883597.2021.2011610

Sommerville, I. (2016). YAZILIM MÜHENDİSLİĞİ-Software Engineering. Nobel Akademik Yayıncılık.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-03-30

รูปแบบการอ้างอิง

สนิทพลกลาง ช., สมุทรักษ์ ไ., & วะศินรันต์ ส. . (2026). การพัฒนาระบบสารสนเทศชุมชน เพื่อการจัดการธนาคารขยะรีไซเคิล โดยบูรณาการแนวคิด SDLC กับกระบวนการวิศวกรสังคม. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีสู่ชุมชน, 4(2), 91–103. https://doi.org/10.57260/stc.2026.1263

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย