ความคิดเห็นของเกษตรกรผู้เลี้ยงโคเนื้อที่มีต่อการใช้เทคโนโลยีเหนี่ยวนำการเป็นสัดในการผสมเทียม อำเภออรัญประเทศ จังหวัดสระแก้ว
คำสำคัญ:
อรัญประเทศ, โคเนื้อ, เทคโนโลยีเหนี่ยวนำการเป็นสัด, ความคิดเห็น, สระแก้วบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้เพื่อศึกษา1) ลักษณะพื้นฐานส่วนบุคคล 2) ความรู้เกี่ยวกับการผสมเทียมของเกษตรกรผู้เลี้ยงโคเนื้อ 2) ความคิดเห็นของเกษตรกรผู้เลี้ยงโคเนื้อต่อการใช้เทคโนโลยีเหนี่ยวนำการเป็นสัดในการผสมเทียม 3) การเปรียบเทียบความคิดเห็นของเกษตรกรผู้เลี้ยงโคเนื้อ กับข้อมูลพื้นฐานส่วนบุคคลและเศรษฐกิจบางประการ กลุ่มตัวอย่างคือ เกษตรกรผู้เลี้ยงโคเนื้อจำนวน 264 คน คัดเลือกโดยการสุ่มแบบหลายขั้นตอน (Multi-stage sampling)ใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการวิจัย สถิติที่ใช้ ได้แก่ ค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน t-test และ One-Way ANOVAผลการวิจัยพบว่า เกษตรกรเป็นเพศชาย ร้อยละ 71.20 อายุเฉลี่ย 44.70 ปี ประสบการณ์การเลี้ยงโคเนื้อเฉลี่ย 8.87 ปี พื้นที่ในการเลี้ยงโคเนื้อเฉลี่ย 10.33 ไร่ จำนวนโคเนื้อที่เลี้ยงเฉลี่ย 13.93 ตัว รายได้ต่อปีเฉลี่ย 235,929.92 บาท รายจ่ายต่อปีเฉลี่ย 122,736.36 บาท ความรู้เกี่ยวกับการผสมเทียมอยู่ในระดับมาก (ค่าเฉลี่ย 18 คะแนน จาก 20 คะแนน) ความคิดเห็นของเกษตรกรต่อการใช้เทคโนโลยีอยู่ในระดับมาก (ค่าเฉลี่ย 4.13) ผลการเปรียบเทียบพบว่า ประสบการณ์ รายได้ต่อปี และรายจ่ายต่อปีแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.01 และ พื้นที่การเลี้ยงโคเนื้อ จำนวนโคเนื้อและความรู้เกี่ยวกับการผสมเทียมแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ดังนั้นหน่วยงานภาครัฐโดยเจ้าหน้าที่ปศุสัตว์ควรส่งเสริมและสนับสนุนให้เกษตรกรนำเทคโนโลยีเหนี่ยวนำการเป็นสัดในการผสมเทียมมาใช้เพื่อเพิ่มผลผลิต
เอกสารอ้างอิง
กระทรวงเกษตรและสหกรณ์. 2560. กรมปศุสัตว์ร่วมยินดี วันคล้ายวันสถาปนาสำนักงานการปฏิรูปที่ดินเพื่อเกษตรกรรม ครบรอบ 50 ปี. (ระบบออนไลน์). แหล่งข้อมูล: https://dld.go.th/th/index.php/th/newsflash/collaborated-news/29045-50 (18 พฤศจิกายน 2567).
กัลยกร วงศ์รักษ์. 2565. สภาพการเลี้ยงและความต้องการส่งเสริมการเลี้ยงโคเนื้อของเกษตรกรจังหวัดชัยนาท.วารสารวิจัยและส่งเสริมวิชาการเกษตร 40(3):165 - 175.
กาญจนา ปาลี, กังสดาล กนกหงส์, พหล ศักดิ์คะทัศน์ และ พุฒิสรรค์ เครือคำ. 2563. ความรู้และการปฏิบัติทางการเกษตรที่ดีสำหรับฟาร์มโคนมของเกษตรกรผู้เลี้ยงโคนมอำเภอสันกำแพงและอำเภอแม่ออน จังหวัดเชียงใหม่. วารสารวิจัยและส่งเสริมวิชาการเกษตร 39(3): 65-77.
ทะนูสิน กันดี, พหล ศักดิ์คะทัศน์, กังสดาล กนกหงษ์ และ สายสกุล ฟองมูล. 2566. ปัจจัยที่มีผลต่อศักยภาพตามการปฏิบัติทางการเลี้ยงสัตว์ที่ดีสำหรับฟาร์มโคเนื้อของเกษตรกรในเมืองโพนไช แขวงหลวงพระบางสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว. วารสารผลิตกรรมการเกษตร 6(1):85-93.
พวงรัตน์ ทวีรัตน์. 2540. วิธีการวิจัยทางพฤติกรรมศาสตร์และสังคมศาสตร์. โรงพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, กรุงเทพมหานคร. 303 หน้า.
พยุงศักดิ์ อินต๊ะวิชา, ศักดิ์ชัย เครือสาร, ธรรมนูญ ธานี, สุรีย์พร แสงวงศ์, ชยุต ดงปาลีธรรม์ และ เทอดชัย แก้วเกษา. 2562. การเปรียบเทียบวิธีการและต้นทุนเหนี่ยวนำการเป็นสัดในโคเนื้อแม่พันธุ์. วารสารวิจัยและส่งเสริมวิชาการเกษตร 37(1): 20-28.
สุภาวรรณ ชุมพงศ์. 2565. การจัดการการเลี้ยงโคเนื้อสู่การผลิตโคขุนคุณภาพของวิสาหกิจชุมชนผู้เลี้ยงโคเนื้อ อำเภอสิชล จังหวัดนครศรีธรรมราช. วิทยานิพนธ์เกษตรศาสตรปริญญามหาบัณฑิต. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช, นนทบุรี. 124 หน้า.
สมชัย สัจจาพิทักษ์, อดิศร ยะวงศา และ พิพัฒน์ อรุณวิภาส. 2558. การเหนี่ยวนำการเป็นสัดและผสมเทียมแบบกำหนดเวลาโดยใช้ Progesterone และ Prostaglandin F2α ร่วมกับ hCG หรือ GnRH ในแม่โคเนื้อลูกผสมอินดูบราซิล.วารสารสัตวแพทย์ 25(3 ):115-122.
สุรินทร์ นิยมางกูร. 2556. ระเบียบวิธีวิจัยทางสังคมศาสตร์และสถิติ. บุ๊คส์ ทู ยู, กรุงเทพมหานคร. 280 หน้า.
เสกสรรค์ ดวงสิงห์ธรรม, ภาณุพันธุ์ ประภาติกุล, สุรพล เศรษฐบุตร, พรสิริ สืบพงษ์สังข์ และ อภิญญา รัตนไชย. 2564. ความรู้และการปฏิบัติในการเลี้ยงโคเนื้อของเกษตรกรในอำเภอแม่แจ่ม จังหวัดเชียงใหม่. แก่นเกษตร 49(1): 214-220.
สำนักงานปศุสัตว์อำเภออรัญประเทศ. 2567ก. ข้อมูลเกษตรกรผู้เลี้ยงสัตว์และปศุสัตว์อำเภออรัญประเทศ. สระแก้ว.
สำนักงานปศุสัตว์อำเภออรัญประเทศ. 2567ข. ข้อมูลเกษตรกรผู้เลี้ยงสัตว์และปศุสัตว์ รายภาค ปีงบประมาณ พ.ศ. 2567.
กลุ่มสารสนเทศและข้อมูลสถิติ ศูนย์เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสาร กรมปศุสัตว์ . (ระบบออนไลน์). แหล่งข้อมูล: https://ict.dld.go.th/webnew/index.php/th/service-ict/report/428-report-thailand-livestock/reportservey2567/1978-country-2024 (18 พฤศจิกายน 2567).
สำนักงานนโยบายและยุทธศาสตร์การค้า. 2567. เร่งยกระดับโคเนื้อไทย คุณภาพ & มาตรฐาน ไม่แพ้ชาติใดในโลก. (ระบบออนไลน์). แหล่งข้อมูล:https://uploads.tpso.go.th/ข่าวเร่งยกระดับโคเนื้อไทยคุณภาพมาตรฐานไม่แพ้ชาติใดในโลก.pdf (18 พฤศจิกายน 2567).
Bloom, B.S., T. J. Hastings, G. F. Madaus. 1971. Handbook on Formative and Summative Evaluation of Student Learning. New York: McGraw-Hill Book Company. New York. 923 p.
Krejcie, R.V. and D.W. Morgan. 1970. Determining Sample Size for Research Activities. Educational and Psychological Measurement 30(3): 607 – 610.
